₪ ₪ ₪ ₪ ₪ ₪ ₪ ₪ ₪ ₪ ₪ ₪ ₪ ₪ ₪ ₪ ₪ ₪ ₪ ₪ ₪ ₪ ₪

*Άνθρωποι και κυβερνήσεις ποτέ δεν διδάχτηκαν τίποτα από την Ιστορία, ούτε ποτέ καθόρισαν την δράση τους επάνω σε αλήθειες και αρχές στηριγμένες σ' αυτήν *
(Χέγκελ)
*Η ιστορία είναι θεματοφύλακας μεγάλων πράξεων, μάρτυρας του παρελθόντος, παράδειγμα και δάσκαλος για το παρόν και μεγάλος σύμβουλος για το μέλλον.*
(Μιγκέλ Ντε Θερβάντες)
*Την ιστορία μελέτα παιδί μου, γιατί έτσι όχι μόνο τον εαυτό σου και τη ζωή σου θα κάμεις ένδοξη και χρήσιμη στην ανθρώπινη κοινωνία, αλλά και το μυαλό σου οξυδερκέστερο και διαυγέστερο.*
(Ιπποκράτης)
Όποιος ξεχνάει την ιστορία του είναι υποχρεωμένος να την ξαναζήσει*. (Σανταγίανα Ισπανός Φιλόσοφος)

Δευτέρα, 29 Μαΐου 2017

Η κόκκινη βία, 1943-1946, η µνήµη και η λήθη της Αριστεράς, το βιβλίο του Σάκη Μουμτζή που θα συζητηθεί



Της Νίκης Ζορµπά

 Τίτλος εύγλωττος:  «Η κόκκινη βία,  1943-1946, η µνήµη και η λήθη της Αριστεράς».

Σηµειολογικό και το εξώφυλλο του βιβλίου: Έβενος, ολόκληρη η επιφάνεια. Λίγο κόκκινο , όπως η αριστερά (ή µήπως το αίµα;) στην υπογράµµιση. 

Ο θεσσαλονικιός Σάκης Μουµτζής, φιλίστωρ και επιχειρηµατίας επί χρόνια , ιχνηλατεί το αίµα του εµφυλίου, δίνοντας την ερµηνεία πως « Ναι, µπορούσε να αποφευχθεί. Ναι, ήταν πολιτική επιλογή του ΚΚΕ». 

«Πραγµατικά δεν είµαι σίγουρος πως θα ζήλευα κάποιον ιστορικό που θα ισχυριζόταν ειλικρινά ότι έζησε τα συγκλονιστικά γεγονότα των τελευταίων πενήντα ετών, χωρίς ριζικές τροποποιήσεις στις απόψεις του…». Τούτη τη ρήση του διπλωµάτη, ιστορικού και δηµοσιογράφου Έντουαρντ Χ. Καρρ, διαλέγει ο συγγραφέας ως «υποδοχή» στο βιβλίο του, προϊδεάζοντας για όσα θα ακολουθήσουν. 

Σαφέστερα, τα παραθέτει στον πρόλογό του βιβλίου, ο πανεπιστηµιακός, Θάνος Βερέµης: «Ο Σάκης Μουµτζής ανήκει στη δεύτερη αναθεωρητική γενιά των ιστορικών µετά την πτώση της δικτατορίας. Η πρώτη αποτέλεσε απάντηση στα επτά χρόνια προπαγάνδας που µας επέβαλε η στρατιωτική χούντα. Η γενιά εκείνη προσπάθησε συνειδητά να αναδείξει το δίκιο των ηττηµένων του εµφυλίου. Σταδιακά, οι απολογητές των θέσεων της Αριστεράς κατασκεύασαν µια νέα ορθοδοξία που βασίστηκε σε µεγάλο βαθµό στην κακή συνείδηση των γόνων των νικητών πέραν των φυσικών οπαδών της αριστεράς. Έτσι δηµιουργήθηκε η διαδεδοµένη εντύπωση ότι τον εµφύλιο τον κέρδισαν οι αντικοµµουνιστές στο πεδίο της µάχης, αλλά η αριστερά στο πεδίο της ειρήνης». 

Τούτο το σχήµα, το «ασπρόµαυρο», ο Σάκης Μουµτζής, επιχειρεί να το ανατρέψει. Αρχίζοντας από την προσωπική ιδεολογική του διαδροµή.

«Προέρχοµαι από αστική οικογένεια, µε φιλελεύθερες, σε γενικές γραµµές αντιλήψεις, που οι αναφορές της στον εµφύλιο πόλεµο ήταν περιορισµένες και πάντα περιφέρονταν γύρω από τα εγκλήµατα των κοµµουνιστών, τα ∆εκεµβριανά και στο πως βίωσαν την περίοδο της ΕΑΜοκρατίας στη Θεσσαλονίκη από το Νοέµβριο του 1944 ως τα µέσα του Ιανουαρίου του 1945. Όταν έρχονταν από την Αθήνα συγγενικά µας πρόσωπα, που πήραν µέρος στις µάχες των ∆εκεµβριανών µε την πλευρά των κυβερνητικών δυνάµεων, οι συζητήσεις αποκτούσαν για µένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον, καθώς διανθίζονταν από συγκεκριµένα πολεµικά περιστατικά., Τότε άκουσα για πρώτη φορά για οµαδικούς τάφους, για οµήρους, για την ΟΠΛΑ και πρωτάκουσα το όνοµα της ηθοποιού Παπαδάκη. Σ’ αυτό το όνοµα συµπυκνωνόταν όλη η
«κοµµουνιστική θηριωδία» , κατά τους συζητητές.  Ήταν αρχές της δεκαετίας του 1960. Όπως µου ερχόταν αργότερα στη µνήµη, στις αναφορές τους αυτές διέκρινα από τότε την ασφάλεια και την αυτοπεποίθηση που χαρακτηρίζει τον λόγο των νικητών- όλων των νικητών αλλά και µια αστική ευγένεια και κατανόηση ( την ευγένεια και την κατανόηση που τρέφει ο κάθε νικητής προς τον ηττηµένο), για τα όσα υπέστησαν οι απλοί µαχητές των «άλλων», που συνοδευόταν όµως από µια σκληρότητα για την επιλογή τους να ακολουθήσουν την ηγεσία τους και να στρέψουν τα όπλα κατά της πατρίδας» αφηγείται ο ίδιος ο συγγραφέας για την αφετηρία του. 

Γύρω στα 20, φοιτητής πια, προσχωρώντας στην οργάνωση «Ρήγας Φεραίος» εξοικειώνεται και µε την αφήγηση της «άλλης» πλευράς. Για κάθε επιχείρηµα της µιας, υπάρχει ένα πειστικό αντεπιχείρηµα της άλλης, γράφει, γεγονός που θαµπώνει αυτό το… του ενός, πολύτιµο, περιλάλητο «δίκιο». 

Κοµβική για τον ίδιο ήταν η χρονική αφετηρία του αφηγήµατος. Από πού έπιαναν το «νήµα» της εξιστόρησης, οι δυο πλευρές του εµφυλίου. Για τους νικηµένους, η ιστορία «άρχιζε» από τη «Συνθήκη της Βάρκιζας». Για τους νικητές, από το 1943. 
 
«Τι έπαθαν οι αποκαλούµενοι τότε «εθνικιστές» και την άνοιξη του 1945 άρχισαν να καταδιώκουν τους αριστερούς; Οµαδική παράκρουση; Προφανώς, όχι. Άρα κάτι έγινε πιο µπροστά, τότε που οι θύτες και διώκτες του 1945 ήταν θύµατα της εξουσίας και κυριαρχίας των κοµµουνιστών. Κάπως έτσι άρχισα να καταγράφω τα γεγονότα και να προσπαθώ να τα συνδέσω µεταξύ τους» αποφαίνεται ο συγγραφέας αποκαλύπτοντας την επιθυµία που γέννησε µεταξύ άλλων, τη συγγραφή του βιβλίου , της πιο µελανής σελίδας της ελληνικής ιστορίας, από έναν µη επαγγελµατία ιστορικό:

«Αυτό που προσπαθώ να επιτύχω µε το βιβλίο µου, είναι να φωτίσω τις πτυχές αυτής της περιόδου που βρίσκονται µάλλον σκόπιµα στο ηµίφως από τον κυρίαρχο µεταπολιτευτικό λόγο, να αναδείξω στο µέτρο των ικανοτήτων µου, τους παράγοντες εκείνους που σταδιακά, ανεπαίσθητα αλλά σταθερά από το 1943 ωθούσαν τη χώρα στην εµφύλια διαµάχη και, το κυριότερο, να προσθέσω µια ακόµα φωνή σ αυτές που –σε αντίθεση µε την «επίσηµη αφήγηση»- υποστηρίζουν πως παράλληλα µε τον αντιστασιακό αγώνα διεξαγόταν από την άνοιξη του 1943 ένας σκληρός εµφύλιος πόλεµος µε διακύβευµα τον έλεγχο των µεταπελευθερωτικών εξελίξεων, ένας εµφύλιος πόλεµος που ουσιαστικά οδήγησε στην επιβολή της ΕΑΜοκρατίας».  

Ο ίδιος, µιλώντας στο Capital.gr, παίρνει ξεκάθαρη θέση για την «θεωρία των δύο άκρων» που αίφνης κυριαρχεί στην πολιτική διελκυστίνδα µεταξύ της Ν.∆ και του ΣΥΡΙΖΑ. 

«Φυσικά υπάρχουν δύο άκρα. Μόνο που προς το παρόν, βλέπουµε µόνον το φαιό. Μόνο αυτό έχει αναπτυχθεί υπό τη Χρυσή Αυγή. Το άλλο, ακόµη αναζητείται. ∆εν έχει εκδηλωθεί, οπωσδήποτε κυοφορείται, κανείς δεν ξέρει πώς θα αντιδράσει, πότε και υπό ποιες συνθήκες». 

-Η νέα γενιά τροµοκρατών, δεν είναι; «Πολύ βολική λύση να αποδίδουµε το άλλο άκρο στους πυρήνες της φωτιάς και διαφόρους τέτοιους, αλλά όχι δεν είναι. Αυτοί δεν παράγουν ιδεολογία. ∆εν έχουν ιδεολογική εξάρτυση» τονίζει µε σιγουριά. Όπως λέει κι ο ποιητής: «τι περιµένεις; Κι αν έρθει η αλλαγή, δε θα ρθει από κει».  

Εντάξει, αυτοί δεν είναι. Για νέο εµφύλιο συντρέχει όµως ή όχι λόγος ανησυχίας; Χύνεται πολύ µελάνι για τον φρικώδη εµφυλιοπολεµικό λόγο που κυριαρχεί τα τελευταία τέσσερα χρόνια, στη χώρα. «Όχι», απαντά καταλαγιασµένα. «Εµφύλιο δε θα ξαναδούµε,  το ΚΚΕ έχει γίνει µια ανώνυµος εταιρεία δεν το απασχολεί η ρεβάνς. Αντίθετα, αποτελούν έναν από τους βασικούς υπερασπιστές του συστήµατος. ∆ίνουν πού και που µερικά επαναστατικά σόου, και κατά τα λοιπά, το µόνο µε το οποίο ασχολούνται είναι οι επιχειρήσεις τους». 

Ποιος φοβάται τον ΣΥΡΙΖΑ; Όχι πάντως ο συγγραφέας, ο οποίος εκτιµά ότι διατηρεί µεν κάποια αντισυστηµικά κοµµάτια, όπως την πτέρυγα του Π. Λαφαζάνη, αλλά θεωρεί ότι στην πορεία θα διασπαστεί σε δυο κοµµάτια. 

Αυτό που τρέµει είναι τη µεσαία τάξη, τη ραχοκοκαλιά του αστικού συστήµατος, που κοντεύει να εξαερωθεί. Ο φόβος της απώλειας να χάσεις ό,τι σου έχει από µείνει, είναι το τελευταίο πολιτικό όπλο που χρησιµοποιεί το πολιτικό σύστηµα. «Μόνο που η µεσαία τάξη βαίνει προς τέτοια περιθωριοποίηση που αν εκλείψει ο φόβος (γιατί δε θα υπάρχει τίποτα άλλο να χάσεις) τότε οι εξελίξεις θα είναι ασύµµετρες. Και κανείς δεν ξέρει πώς θα αντιδράσει η άλλοτε µεσαία τάξη που της έχεις αφαιρέσει περιουσία, δυνατότητες και µέλλον..», καταλήγει σιβυλλικά.

• Το βιβλίο του Σάκη Μουµτζή « Η κόκκινη βία 1943-1946, Η µνήµη και η λήθη της αριστεράς», κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Επίκεντρο»
Ποιος είναι ο Σάκης Μουµτζής

Γεννήθηκε το 1953 στη Θεσσαλονίκη. Αποφοίτησε από το Πειραµατικό Σχολείο το 1971 και πήρε το πτυχίο της Νοµικής το 1976. ∆ραστηριοποιήθηκε πολιτικά στο χώρο του Ρήγα Φεραίου, στη Σπουδάζουσα και στη συνέχεια στις γραµµές της Κοµµατικής Οργάνωσης Θεσσαλονίκης του ΚΚΕσωτερικού µετέχοντας στη συντακτική επιτροπή του περιοδικού Αγώνας. Από το 1980-2009 ασχολήθηκε επαγγελµατικά µε την οικογενειακή επιχείρηση. Ζει στη Θεσσαλονίκη.


Πηγή:www.capital.gr

Βρείτε το βιβλίο εδώ


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλούμε τα σχολιά σας να ειναι περιεκτικά και ευπρεπή. Για την καλύτερη επικοινωνία δώστε ψευδώνυμο.
Προτιμάτε την ελληνική γραφή κι όχι την λατινική (κοινώς greeklish).Υβριστικά και μη ευπρεπή σχόλια θα διαγράφονται ή δεν θα δημοσιεύονται.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...