₪ ₪ ₪ ₪ ₪ ₪ ₪ ₪ ₪ ₪ ₪ ₪ ₪ ₪ ₪ ₪ ₪ ₪ ₪ ₪ ₪ ₪ ₪

*Άνθρωποι και κυβερνήσεις ποτέ δεν διδάχτηκαν τίποτα από την Ιστορία, ούτε ποτέ καθόρισαν την δράση τους επάνω σε αλήθειες και αρχές στηριγμένες σ' αυτήν *
(Χέγκελ)
*Η ιστορία είναι θεματοφύλακας μεγάλων πράξεων, μάρτυρας του παρελθόντος, παράδειγμα και δάσκαλος για το παρόν και μεγάλος σύμβουλος για το μέλλον.*
(Μιγκέλ Ντε Θερβάντες)
*Την ιστορία μελέτα παιδί μου, γιατί έτσι όχι μόνο τον εαυτό σου και τη ζωή σου θα κάμεις ένδοξη και χρήσιμη στην ανθρώπινη κοινωνία, αλλά και το μυαλό σου οξυδερκέστερο και διαυγέστερο.*
(Ιπποκράτης)
Όποιος ξεχνάει την ιστορία του είναι υποχρεωμένος να την ξαναζήσει*. (Σανταγίανα Ισπανός Φιλόσοφος)

Τετάρτη, 30 Μαρτίου 2016

Ένας Έλληνας στον Γιουγκοσλαβικό πόλεμο του 1999.

Λόγω των τελευταίων γεγονότων πάνω στο θέμα του ''εμφύλιου'' πολέμου της Γιουγκοσλαβίας  αλλά και τις επίθεσης του ΝΑΤΟ κατά της Γιουγκοσλαβίας και το θέμα της δίκης του Ράντοβαν
Κάρατζιτς  . Ο 70χρονος πρώην ηγέτης των Σερβοβοσνίων κρίθηκε ένοχος για τις 10 από τις 11 κατηγορίες που αντιμετώπιζε σχετικά με εγκλήματα πολέμου και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας στην Βοσνία. Απαλλάχθηκε μόνο από την κατηγορία της γενοκτονίας σε επτά κοινότητες της Βοσνίας.
Σύμφωνα με την ετυμηγορία, ο Κάρατζιτς έδωσε διαταγή για την κατάληψη της Σρεμπρένιτσα, επεδίωξε και διέταξε την εξάλειψη όλων των ανδρών Βόσνιων μουσουλμάνων.
Μετά την ανακοίνωση της απόφαση του δικαστηρίου, η υπεράσπιση του Ράντοβαν Κάρατζιτς ανακοίνωσε πως θα ασκήσει έφεση αναφορικά με την καταδικαστική απόφαση για την γενοκτονία στην Σερμπρένιτσα. Όπως εξήγησε ο δικηγόρος του, Πίτερ Ρόμπινσον, ο Κάρατζιτς «πιστεύει ότι καταδικάστηκε με βάση συμπεράσματα».


 ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΚΑΘΑΡΙΟΣ: ΠΟΛΕΜΗΣΑ ΣΤΗΝ ΒΟΣΝΙΑ ΓΙΑΤΙ ΠΙΣΤΕΥΑ ΟΤΙ ΕΤΣΙ ΒΟΗΘΑΩ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ.

 Ελεύθερος Κόσμος
16 Ιούνιος 2007



Από τον Απρίλιο του 1992 που ξεκίνησε ο πόλεμος στην πρώην ενωμένη Γιουγκοσλαβία έως και τον Νοέμβριο του 1995 που έληξε, αρκετοί Έλληνες ηλικίας 18 έως και 35 ετών πήραν μέρος σε αυτόν εθελοντικά μέσα από τις γραμμές του Σερβοβοσνιακού στρατού. Ορισμένοι τραυματίστηκαν, κάποιων η τύχη αγνοείται ακόμα. Μέσα από το βιβλίο θα φανούν μερικοί από αυτούς να προσφωνούνται με τα μικρά τους ονόματα. Το βιβλίο αυτό δεν έχει σκοπό να ηρωποιήσει όλα αυτά τα παιδιά. Όμως είναι σίγουρο πως σε αυτήν την Ελλάδα, την Ελλάδα της δανεικής χλιδής και της ιστορικής αμνησίας, υπήρξαν κάποιοι Έλληνες που βάδισαν αντίθετα στο ρεύμα, που ξεπερνώντας τον εαυτό τους ξεπέρασαν την ψυχή αυτής ακριβώς της Ελλάδας, που σκοτώθηκαν και τραυματίστηκαν, που ο κόσμος συζήτησε για αυτούς, που το ελεύθερο πέταγμά τους ενσάρκωσε την ιδέα του δυνατού πατριωτισμού και της απεριόριστης τόλμης. Για αυτούς τους Έλληνες θα διαβάσετε, με τις αδυναμίες και τα προτερήματά τους, τις σκέψεις και τις ιδέες τους, τους Έλληνες εθελοντές.

Δείτε το βιβλίο εδώ...

H σφαγή της Χίου (Πίνακας)


Από την Βικιπαίδεια

Η Σφαγή της Χίου (γαλλ. des massacres de Scio) είναι πίνακας ζωγραφικής του Γάλλου ζωγράφου Ευγένιου Ντελακρουά, εμπνευσμένος από την σφαγή της Χίου που αναφέρεται στην σφαγή δεκάδων χιλιάδων Ελλήνων της Χίου από τον Οθωμανικό στρατό. Το γεγονός συνέβη το 1822, κατά το 2ο έτος της ελληνικής επανάστασης.

Σάββατο, 26 Μαρτίου 2016

«Στο χωράφι μου “έπεσε” ο Παπαφλέσσας»


Οι παππούδες και οι γιαγιάδες που ζουν σήμερα στο Μανιάκι καυχώνται για την ιστορικότητα του χωριού τους.
 
«Στο χωράφι μου “έπεσε” ο Παπαφλέσσας»
Αριστερά, ο ανδριάντας του Παπαφλέσσα «αγναντεύει» το ιστορικό χωριό από τον λόφο της Αναστάσεως. Επάνω, το Μανιάκι και τα γύρω υψώματα- το πεδίο μάχης του 1825-και δεξιά ο κ. Βασίλης Πανταζόπουλος, στο οικόπεδο του οποίου διεξήχθη μέρος της μάχης


 
Το χωριό ξεπροβάλλει μέσα από ένα πέπλο ομίχλης, μπροστά από ένα πλάτωμα του ορεινού δρόμου. Βράχοι και κοτρόνες κάθε μεγέθους, θάμνοι, άγρια σπαράγγια, ελάχιστες αμυγδαλιές, πολλοί κορμοί πεσμένοι, απομεινάρια και σημάδια παλιών πυρκαϊών, εδώ και εκεί πρόβατα που βόσκουν κάτω από τη βροχή που μόλις έχει ξεκινήσει. Σε αυτά τα βοσκοτόπια πριν από 185 χρόνια, τον Μάιο του 1825, μια χούφτα επαναστατημένοι Ελληνες, με επικεφαλής έναν ρασοφόρο, έπεσαν μέχρις ενός κάτω από τα πυκνά πυρά μιας καλά οργανωμένης και εξοπλισμένης αιγυπτιακής στρατιάς. Για τους σημερινούς, υπερηλίκους ως προς το πλείστον, κατοίκους το Μανιάκι δεν είναι μόνο ο τόπος τους και το σπιτικό τους. Είναι ένα μείγμα θρύλων, προφορικής παράδοσης, ιστορίας και περηφάνιας για τη θυσία περίπου 600 μαχητών, με επικεφαλής τον Παπαφλέσσα, απέναντι σε 6.000 άνδρες του αιγυπτιακού στρατού, καθοδηγούμενους από τον Ιμπραήμ. «Ζούμε στις “Θερμοπύλες” του ΄21» καυχώνται.

Το αλέτρι που όργωνε τα κόκαλα
Αδιαμφισβήτητο είναι ότι τα σημερινά βοσκοτόπια και χωράφια γύρω από το Μανιάκι ήταν για δεκαετίες ένα απέραντο νεκροταφείο. Ο 85χρονος βοσκός κ. Βασίλης Πανταζόπουλος το επιβεβαιώνει: «Βάζαμε το αλέτρι με τον συχωρεμένο τον πατέρα μου και έπεφτε επάνω σε μνήματα. Σωροί πετρών κάλυπταν κόκαλα εδώ, εκεί, παραπέρα. Παντού κόκαλα. Σπέρναμε και πέφταμε επάνω σε λείψανα. Τα μαρτίνια (πρόβατα) έβοσκαν και όταν ήταν να τα μάσουμε (σταβλίσουμε) βλέπαμε μπροστά μας και άλλα κόκαλα». Οσο για την περίφημη βελανιδιά όπου στήθηκε ο νεκρός καλόγερος, δεν υπάρχει πια. Σύμφωνα με προφορικές μαρτυρίες, ένας αδίστακτος επίτροπος του χωριού τη δεκαετία του 1920 έβαλε ξυλοκόπους να κόψουν τα δένδρα αυτά και εμπορεύτηκε την πολύτιμη ξυλεία.

Το χωριό βρίθει ιστορικών στοιχείων και μνημών. Στην πλατεία δεσπόζει το κτίριο του παλιού σχολείου που έχει προσφάτως ανακαινιστεί. Εδώ η ιστορία θέλει τον Παπαφλέσσα να διεξάγει διαδοχικά πολεμικά συμβούλια. Σήμερα ο χώρος λειτουργεί περιστασιακά ως ιατρείο και εξεταστήριο για τους 34 μόνιμους κατοίκους του οικισμού.

Στην πλατεία καταφτάνει ο δήμαρχος κ. Περικλής Ψώνης. O προ-προπάππος του Θοδωρής Ψώνης είναι ένας από τους νεκρούς της μάχης. Επί δημαρχίας του κ. Ψώνη και με την οικονομική συμβολή των αποδήμων του χωριού, στον Καναδά και στις ΗΠΑ, ανακατασκευάστηκε το εκκλησάκι της Ανάστασης, στον ομώνυμο λόφο, και ανεγέρθηκε ο ανδριάντας του καλόγερου οπλαρχηγού. Σε αυτό το ύψωμα διαδραματίστηκε η πιο κρίσιμη φάση της μάχης.

Ο κ. Ψώνης αναλαμβάνει την ξενάγηση. Σύμφωνα με την επικρατέστερη εκδοχή, ο αιγυπτιακός στρατός, 6.000 πεζοί και ιππείς, με επικεφαλής γάλλους αυτόμολους του Ναπολέοντα αξιωματικούς, στρατοπέδευσε στη θέση Σέγκλιζα, στον σημερινό οικισμό Τουλούπα Χάνι, στους πρόποδες των υψωμάτων της Αμυγδαλίτσας, όπου βρίσκεται το Μανιάκι. «Στη Σέγκλιζα, όπως και στο Μανιάκι, αναβλύζει από διάφορα σημεία νερό. Στην επιλογή τους ο Παπαφλέσσας και ο Ιμπραήμ υπολόγισαν και αυτόν τον παράγοντα» σημειώνει ο κ. Ψώνης. Ο δρόμος μέσα από τα χωράφια που ακολούθησε ο στρατός του Ιμπραήμ για να ανεβεί από το Νιόκαστρο της Πύλου ως το Μανιάκι λέγεται ακόμη και σήμερα από τους ντόπιους Αραπόστρατα.


Το σχολείο - στρατηγείο του 1825
Το διατηρητέο κτίριο του σχολείου στο Μανιάκι λειτουργεί πλέον περιστασιακά ως ιατρείο των γερόντων.
Κάθε χρόνο παραμονές της επετείου της μάχης η 77χρονη κυρία Βάσω Σταθοπούλου (δεξιά φωτογραφία) θα ανοίξει την πόρτα για να καθαρίσει το εσωτερικό και το προαύλιο προκειμένου το Μανιάκι να υποδεχτεί τους επισκέπτες. Το σχολείο υπήρξε στρατηγείο του Παπαφλέσσα και των οπλαρχηγών του το 1825.
Το μυστηριώδες οστεοφυλάκιο 
 
Το ύψωμα της Πυραμίδας, όπου έχει ανεγερθεί, το 1938, το πρώτο μνημείο του Παπαφλέσσα και θεωρείται το έσχατο σημείο άμυνας, είναι ένας κάθετος, απόκρημνος βράχος, χιλιόμετρα μακριά από το Μανιάκι. Στο ξωκκλήσι της Ανάστασης, το οποίο ανεγέρθηκε το 1908, το οστεοφυλάκιο που βρίσκεται στα θεμέλια και σε βάθος 8 μέτρων περιέχει πινακίδα που γράφει ότι τα οστά ανήκουν στον Γρηγόριο Δικαίο Παπαφλέσσα. Είναι όμως έτσι; Ο κ. Ψώνης δηλώνει διατεθειμένος να ζητήσει εξετάσεις DΝΑ, προσκαλώντας απογόνους των μαχητών και ντόπιους, χρησιμοποιώντας και δείγματα Αιγυπτίων σε συνεργασία με την πρεσβεία της Αιγύπτου, προκειμένου να αποσαφηνιστεί η πραγματική ταυτότητά τους. Η θρυλική μάχη
Το ξημέρωμα της 20ής Μαΐου 1825 το πυροβολικό του Ιμπραήμ, προσβάλλει τις θέσεις άμυνας, τα ταμπούρια, των Ελλήνων. Η χαριστική βολή έρχεται κατά τρόπο πανομοιότυπο με τις Θερμοπύλες. Ανιχνευτές του Ιμπραήμ ανακαλύπτουν ένα μονοπάτι στην πλάτη των υπερασπιστών του Μανιακίου, στη θέση Κρυόρεμα, πίσω από τον λόφο της Ανάστασης, όπου βρίσκονται τα προκεχωρημένα ταμπούρια των ανδρών του Βοϊδή. Το τέλος θα γραφτεί στα υψώματα βορείως του Μανιακίου. Εκεί, σύμφωνα με τον θρύλο, που ενστερνίζονται και πολλοί ιστορικοί της Επανάστασης, ο Ιμπραήμ στήνει όρθιο, σε μια βελανιδιά, το ακέφαλο πτώμα του Παπαφλέσσα, ζητεί να βρουν το κεφάλι του και, μόλις αυτό τοποθετείται πάνω στο σώμα, σκύβει και φιλά τον «άξιο πολέμαρχο», τιμώντας κατ΄ αυτόν τον τρόπο την παλικαριά του. 

ΠΗΓΗ

Πέμπτη, 24 Μαρτίου 2016

Ευχές για την Επανάσταση του 1821.

Χρόνια πολλά για την ένοπλη εξέγερση των Ελλήνων εναντίον της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, με σκοπό την αποτίναξη της οθωμανικής κυριαρχίας και τη δημιουργία ανεξάρτητου εθνικού κράτους. Εύχομαι τέτοιοι Αγώνες να φωτίζουν την ιερά οδό που χάραξαν οι Κλέφτες και οι Αρματωλοί και να παρασέρνουν τους Έλληνες σε τέτοιου είδους ανδραγαθήματα!!!




Τετάρτη, 23 Μαρτίου 2016

Η μάχη της Κλείσοβας, 130 Έλληνες εναντίον 6000 Τουρκοαιγυπτίων.


ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΜΑΧΗΣ - ΤΑ ΠΡΟΗΓΗΘΕΝΤΑ
Ο Αιγύπτιος Ιμπραήμ
αφού το 1825 κυριάρχησε στο μεγαλύτερο μέρος της
Πελοποννήσου, εκτελώντας τώρα εντολές του Σουλτάνου, έρχεται να συνδράμει
τον οικτρά αποτυχόντα επί 8μηνο στην εκπόρθηση του Μεσολογγίου, Κιουταχή.
Έτσι στις 12 Δεκεμβρίου 1825 «υπό τους ήχους σαλπίγγων και τυμπάνων», όπως
διαβάζουμε στα «Ελληνικά Χρονικά της 13ης
Δεκεμβρίου, μετακινεί από τον
όρμο του Κρυονερίου επιδεικτικά εν πομπή και εγκαθιστά το στρατόπεδό του
στις ΒΑ παρυφές της πόλης. Παράλληλα, δεν παρέλειπε να κομπάζει για τα πρό-
σφατα κατορθώματά του στο Μωριά και ταυτόχρονα να χλευάζει τον Κιουταχή,
που επί οκτώ μήνες μέχρι τότε, δεν είχε καταφέρει να πάρει «μια φράχτη», όπως
περιφρονητικά έλεγε για τα τείχη του Μεσολογγίου, ενώ γι’ αυτόν θα αρκούσαν
μόνο 15 ημέρες!
Η αιχμή μάλιστα αυτή προκαλεί οξύτατη διαμάχη μεταξύ των δύο αρχηγών,
που καταλήγει στη μετάθεση της ευθύνης για την άλωση της πόλης, από τους
Τούρκους στους Αιγυπτίους. Αλλά, μετά την υπερήφανη απόρριψη στις αρχές του
1826 από το γενναίο Αρχηγό των Μεσολογγιτών Θανάση Ραζηκότσικα (1798-1826)
των νέων προτάσεων του υπερόπτη Ιμπραήμ για συμβιβασμό και αφού οι πρώτες
αψιμαχίες καταλήγουν εις βάρος των επιτιθεμένων, ο τελευταίος αιφνιδιάζεται
δυσάρεστα. Όταν μάλιστα ευθύς εν συνεχεία στις από 12-16 Φεβρουαρίου πολύ-
νεκρες και σφοδρότατες συγκρούσεις, οι αμυνόμενοι υπερισχύουν κατά κράτος
των Αράβων, με τις γνωστές όσο και οδυνηρές για τον εχθρό, εκτός των τειχών
του Μεσολογγίου, εφόδους τους, ο επηρμένος Αιγύπτιος στρατηλάτης κυριολεκτι-
κά θορυβείται. Και συνειδητοποιεί πλέον, ότι οι πύλες του «φράχτη» εκείνου δεν
είναι δυνατόν να εκβιασθούν με τα όπλα, εφ’ όσον από τη μεριά της θάλασσας
θα συνεχιζόταν, έστω και με δυσκολία, ο ανεφοδιασμός της.
Η σκληρή αυτή πραγματικότητα προσγειώνει τον Ιμπραήμ και τον αναγκάζει
να συμφιλιωθεί πρόσκαιρα με τον Κιουταχή, και από κοινού πλέον να θέσουν σε
εφαρμογή το σχέδιο κατάληψης των στρατηγικής σημασίας νησίδων, που φράσ-
σουν από νότια τη λιμνοθάλασσα και ελέγχουν τους φυσικούς διαύλους προς την
πόλη, ήτοι της Κλείσοβας, του Βασιλαδιού και του Ντολμά.
ΣΧΕΔΙΑ ΤΩΝ ΑΝΤΙΠΑΛΩΝ - ΠΕΔΙΟ ΤΗΣ ΜΑΧΗΣ
Για την επίτευξη του αντικειμενικού αυτού σκοπού, αποδύονται σε σύντο-
νες προσπάθειες, ναυπηγώντας επί τόπου μικρά σκάφη και μεταφέροντας από
τα μέσα Φεβρουαρίου τόσο δια ξηράς από το Κρυονέρι στις Άσπρες Αλυκές
Φοινικιάς 32 λαντζόνια (μεγάλες κανονιοφόρες βάρκες, χωρίς καρίνα και ξάρτια)
όσο και δια θαλάσσης από την Πάτρα στην περιοχή της νησίδας του Αη - Σώστη 

 συνέχεια εδώ

Την Κυριακή 27/3, η 2η αναπαράσταση της Μάχης της Κλείσοβας στο Μεσολόγγι ...


Στις 27 Μαρτίου, ημέρα Κυριακή, θα πραγματοποιηθεί η 2η Αναπαράσταση της Μάχης της Κλείσοβας. Με αφορμή το γεγονός αυτό δόθηκε συνέντευξη τύπου από τον Όμιλο Φίλων Ιστορικής Φορεσιάς και Οπλισμού ο «Λιάρος», με σκοπό την ενημέρωση των Μ.Μ.Ε και του κόσμου που θέλει να παρακολουθήσει το δρώμενο. 

Κατά τη σχετική ενημέρωση από το Διοικητικό Συμβούλιο, τονίστηκαν τα εξής:

" 1) Θα θέλαμε να επιστήσουμε την προσοχή σας στην ώρα. Τα ξημερώματα της Κυριακής 27 Μαρτίου προχωρούμε τα ρολόγια μας 1 ώρα μπροστά. Η Αναπαράσταση θα ξεκινήσει στις 12:00
2) θα παρακαλούσαμε να μην μεταβείτε στην Αγία Τριάδα με αυτοκίνητα, ώστε να μη δημιουργηθεί κυκλοφοριακή συμφόρηση που θα δημιουργήσει προβλήματα ασφαλείας. Άλλωστε από τις 10.00 το πρωί θα πραγματοποιούνται δωρεάν δρομολόγια από το Θεοξένια ως την Αγία Τριάδα με τα λεωφορεία του Δήμου. Ο χώρος πάρκινγκ του θεάτρου στο Λιμάνι είναι ιδανικός για τη στάθμευση των οχημάτων.
3) Μετά το πέρας της Αναπαράστασης θα υπάρχει η δυνατότητα, σε όποιον επιθυμεί, να μεταβεί στο νησί της Κλείσοβας και να παρακολουθήσει την επιμνημόσυνη δέηση. "

Όσοι φωτογράφοι M.M.E. κατέθεσαν αίτηση κατά τη διάρκεια της συνέντευξης τύπου που πραγματοποιήθηκε στις 21 Μαρτίου στον «Κοχλία», παρακαλούνται να καλέσουν στο τηλ. του ομίλου(6989756551)προκειμένου να παραλαμβάνουν τις πιστοποιήσεις τους και να οριστεί η θέση στην οποία θα βρίσκονται - για να μην υπάρχουν παρεμβολές στην βιντεοσκόπηση του γεγονότος.
Ο Όμιλος Φίλων Ιστορικής Φορεσιάς και Οπλισμού «Ο Λιάρος» ως διοργανωτής θα ήθελε να ευχαριστήσει τους εθελοντές που θα συμμετάσχουν στο εγχείρημα αφού η 2η Αναπαράσταση της Μάχης της Κλείσοβας βασίζεται εξ ολοκλήρου σε αυτούς.
Τέλος, για τη διευκόλυνση των θεατών και κάθε ενδιαφερόμενου, θα υπάρχουν εξουσιοδοτημένα μέλη του ομίλου και διαπιστευμένοι εθελοντές που θα φροντίζουν για ότι χρειαστεί. 

"Παρακαλούμε όλους να συνεργαστούν μαζί τους με απώτερο σκοπό την καλύτερη διεξαγωγή της 2ης Αναπαράστασης της Μάχης της Κλείσοβας" τονίζεται στην σχετική ανακοίνωση από το Διοικητικό Συμβούλιο και τα μέλη του Ομίλου Φίλων Ιστορικής Φορεσιάς και Οπλισμού "Ο Λιάρος"


ΠΗΓΗ 

Διαβάστε εδώ για την

Μάχη της Κλείσοβας, 130 Έλληνες εναντίον 6000 Τουρκοαιγυπτίων

Παρασκευή, 18 Μαρτίου 2016

Η Ελληνοϊταλική σύρραξη του 1923 και η κατάληψη της Κέρκυρας από τους Ιταλούς

Οταν οι Ιταλοί κατέλαβαν την Κέρκυρα το 1923

Η παρ΄ ολίγον σύρραξη μεταξύ Ιταλίας και Ελλάδας μετά τη δολοφονία του στρατηγού Ενρίκο Τελίνι και τεσσάρων μελών της ομάδας του επί ελληνικού εδάφους, κοντά στα ελληνοαλβανικά σύνορα. 
 
Οι άγνωστες πλευρές της υπόθεσης

Ο στρατηγός Ενρίκο Τελίνι
Η δολοφονία του ιταλού στρατηγού Ενρίκο Τελίνι και τεσσάρων μελών της ιταλικής ομάδας που συμμετείχε στη Διεθνή Επιτροπή για τη χάραξη της ελληνοαλβανικής μεθορίου το καλοκαίρι του 1923 ήταν ένα περιστατικό που έφερε την Ελλάδα στα πρόθυρα μιας νέας πολεμικής σύρραξης, έναν μόλις χρόνο μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή και έναν μήνα αφότου υπογράφτηκε η Συνθήκη της Λωζάννης. Η ιστορία της κρίσης ξεκινά το πρωί της 27ης Αυγούστου, όταν δολοφονήθηκε από αγνώστους δράστες ο στρατηγός Τελίνι και η ομάδα συνεργατών του, στον δρόμο Κακαβιάς- Ιωαννίνων, επί ελληνικού εδάφους κοντά στα σύνορα με την Αλβανία. Οι Ιταλοί βρίσκονταν καθ΄ οδόν σε αποστολή αναγνώρισης στην κοιλάδα του Δρίνου και έπεσαν θύματα ενέδρας, οργανωμένης σύμφωνα με τις καταγεγραμμένες σε ιστορικά συγγράμματα εκτιμήσεις, από αλβανούς πράκτορες της ιταλικής φασιστικής κυβέρνησης. Ο Μουσολίνι επέδωσε τελεσίγραφο με ιδιαιτέρως επαχθείς όρους στην επαναστατική κυβέρνηση του Νικολάου Πλαστήρα. Με το τελεσίγρα φό του αυτό ζητούσε να ζητηθεί συγγνώμη από την ανώτατη ελληνική στρατιωτική αρχή ενώπιον του ιταλού πρέσβη στην Αθήνα, να τελεστεί μνημόσυνο για τα θύματα, παρουσία του συνόλου του υπουργικού συμβουλίου, να αποδοθούν τιμές στην ιταλική σημαία την ημέρα του μνημοσύνου, να διενεργηθεί ανάκριση με τη σύμπραξη του ιταλού στρατιωτικού ακολούθου, για την προσωπική ασφάλεια του οποίου η Ελλάδα θα αναλάμβανε την απόλυτη ευθύνη, να καταδικαστούν οι ένοχοι σε θάνατο, η Ελλάδα να καταβάλει 50 εκατ. ιταλικές λιρέτες, πέντε ημέρες από την επίδοση του τελεσιγράφου, να αποδοθούν στρατιωτικές τιμές στις σορούς των θυμάτων κατά τη μεταφορά τους στην Πρέβεζα.

Ο Μουσολίνι απαιτούσε απάντηση εντός 24 ωρών. Η εκπλήρωση των όρων του τελεσιγράφου προϋπέθετε όμως την παραδοχή της ελληνικής ενοχής για τη δολοφονία του ιταλού στρατηγού και της ομάδας του. Η επαναστατική κυβέρνηση με διακοίνωσή της απέρριψε τα περισσότερα από τα ιταλικά αιτήματα, προσφεύγοντας παράλληλα στην Κοινωνία των Εθνών, με σκοπό την εξεύρεση διπλωματικής λύσης στην κρίση.

Η ελληνική απάντηση κρίθηκε από την Ιταλία ως απορριπτική των αξιώσεων της φασιστικής κυβέρνησης και βάσει αυτού διετάχθη ο βομβαρδισμός της Κέρκυρας, τέσσερις μόλις ημέρες αργότερα, στις 31 Αυγούστου του 1923.

Ο Μουσολίνι είχε άλλωστε μόλις αναλάβει την εξουσία στην Ιταλία και αναζητούσε τρόπους για να αυξήσει το γόητρό του, κινούμενος στο πλαίσιο της παραδοσιακής ιταλικής εξωτερικής πολιτικής, ειδικότερα σε ό,τι αφορά τη διεκδίκηση αυξημένης επιρροής στην περιοχή των Βαλκανίων. Στο σημείο αυτό βρισκόταν αντιμέτωπος με την Ελλάδα.

Δρόμος Ιωαννίνων - Κακκαβιάς.Τα πτώματα των Ιταλών που συμμετείχαν στη Διεθνή Επιτροπή για τη χάραξη της ελληνοαλβανικής μεθορίου το καλοκαίρι του 1923
Ο ιταλικός στόλος κατέλαβε το νησί, προκαλώντας ένα ακόμη πλήγμα στην αποδυναμωμένη και εξαντλημένη από τηΜικρασιατική Καταστροφή Ελλάδα. Χαρακτηριστικό είναι δε ότι βομβαρδίστηκαν τα δύο φρούρια της Κέρκυρας, στα οποία είχαν καταλύσει πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία.

Δραματική ήταν η προσπάθεια του τότε νομάρχη της Κέρκυρας Πέτρου Ευριπαίου να αποτρέψει τον βομβαρδισμό, την απώλεια ανθρώπινων ζωών και την καταστροφή του νησιού. Ενώ οι Ιταλοί είχαν αποβιβαστεί στην Κέρκυρα, ο νομάρχης ζήτησε προθεσμία για να επικοινωνήσει με την Αθήνα και τον υπουργό Εσωτερικών Γεώργιο Παπανδρέου, ενώ διαμαρτυρήθηκε ενώπιον των ιταλικών αρχών για την παραβίαση της, διεθνώς κατοχυρωμένης από το 1864, ουδετερότητας της Κέρκυρας. Εν αναμονή των οδηγιών από την ελληνική κυβέρνηση, ο Ευριπαίος δήλωνε στους Ιταλούς ότι αρνείται να παραδώσει το νησί, αλλά και ότι δεν θα προέβαινε σε ένοπλη αντίσταση, γνωρίζοντας, άλλωστε, τη στρατιωτική αδυναμία της Κέρκυρας.

Οπως αποδείχτηκε, τίποτε δεν στάθηκε ικανό να αποτρέψει τον βομβαρδισμό του νησιού, το αποτέλεσμα του οποίου, πέραν του ισχυρού πλήγματος στην εδαφική ακεραιότητα της Ελλάδας, ήταν 16 νεκροί (οι περισσότεροι εκ των οποίων πρόσφυγες), 30 τραυματίες και 2 ακρωτηριασμένοι.

 Η ΑΔΥΝΑΜΙΑ ΤΩΝ ΔΙΕΘΝΩΝ ΟΡΓΑΝΙΣΜΩΝ
Στις 31 Αυγούστου 1923 οι Ιταλοί βομβάρδισαν τα φρούρια της Κέρκυρας,όπου είχαν καταλύσει πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία
Η κατάληψη της Κέρκυρας έληξε όταν η Πρεσβευτική Διάσκεψη,στην οποία η Κοινωνία των Εθνών παρέπεμψε τη διευθέτηση του ζητήματος,υποχρέωσε την Ελλάδα να καταβάλει στην Ιταλία αποζημίωση 50 εκατομμυρίων λιρετών,να τελέσει μνημόσυνο για τους δολοφονηθέντες και να διενεργήσει ανακρίσεις για την ανεύρεση των δραστών, υπό την εποπτεία του διεθνούς παράγοντα.

Τα δραματικά γεγονότα της περιόδου περιγράφει και αναλύει στην πραγματεία του με τίτλο «Η ελληνοϊταλική κρίση του 1923/Το επεισόδιο Tellini/Κέρκυρας» (εκδόσεις Αντ.

Ν.Σάκκουλα,2009) ο συγγραφέας Ι.Παπαφλωράτος,διδάκτορας του Πανεπιστημίου Αθηνών.Βγάζει έτσι από την αφάνεια ένα ιστορικό γεγονός που,αν και δεν είναι ευρέως γνωστό,έφερε τότε την Ευρώπη στα πρόθυρα μιας νέας πολεμικής σύρραξης,λίγα μόνο χρόνια μετά τη λήξη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου και επέφερε ένα ακόμη πλήγμα στην εξαντλημένη από τη Μικρασιατική Καταστροφή και αποδυναμωμένη από τον εσωτερικό διχασμό που προκάλεσε η εκτέλεση των έξι Ελλάδα.

Τελικά,παρά την ηθική υποστήριξη του μεγαλύτερου μέρους της διεθνούς κοινότητας, η Ελλάδα υποχρεώθηκε να καταβάλει ένα υπέρογκο ποσό ως αποζημίωση στους Ιταλούς προκειμένου να απελευθερωθεί η Κέρκυρα,παρά το γεγονός ότι δεν της απεδόθησαν ευθύνες για τη δολοφονία.

Το ιστορικό αυτό γεγονός είναι αποκαλυπτικό της αδυναμίας του νεοσύστατου τότε διεθνούς οργανισμού,προπομπού του ΟΗΕ, της Κοινωνίας των Εθνών να παρεμβαίνει και να λειτουργεί αποτρεπτικά σε διεθνείς κρίσεις,αλλά και της διαχρονικότητας του ανταγωνισμού μεταξύ Ελλάδας και Ιταλίας στην περιοχή των Βαλκανίων.Ο συγγραφέας, έπειτα από πολυετή έρευνα,επιχειρεί να φωτίσει αναπάντητα ερωτήματα και να «φωτογραφίσει» τους ενόχους αυτής της υπόθεσης.

ΠΗΓΗ

Κυριακή, 13 Μαρτίου 2016

Λαθρομετανάστευση, ένα ιστορικό πρόβλημα.

ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΕΙΑ

alt
Είναι γνωστό σε όλους ότι η χώρα μας την τελευταία εικοσαετία λόγω σημαντικών αλλαγών και κρίσεων στο περιφερειακό και παγκόσμιο σκηνικό , από χώρα αποστολής μεταναστών κατέστη χώρα προορισμού κυρίως λαθρομεταναστών. Το υπόψη φαινόμενο αφού έλαβε χρόνο με το χρόνο εκρηκτικές διαστάσεις , πέραν από τις δυσμενείς επιπτώσεις στη κοινωνία και την οικονομία , αποτέλεσε κατά τη γνώμη μας και βασικό παράγοντα της σημερινής ολόπλευρης κρίσης , ενώ εύλογο προκύπτει το ερώτημα για τις επιπτώσεις που θα έχει στην Εθνική Ασφάλεια και συνοχή. Αυτή λοιπόν τη στιγμή που η εθνική συναίνεση είναι απαραίτητη όσο ποτέ άλλοτε για έξοδο από τη κρίση και ανάκαμψη , πρέπει να γίνει συνείδηση σε όλους η αναγκαιότητα αναχαίτισης της παράνομης μετανάστευσης με άμεσα , συγκεκριμένα και δραστικά μέτρα και ταυτόχρονη ενημέρωση της κοινής γνώμης. Σε ότι αφορά δε την ανθρώπινη πλευρά του θέματος πρέπει να αναλογιστούμε τι είναι προτιμότερο; Το να δίνεις φρούδες ελπίδες σε κάποια όντως δυστυχισμένα άτομα πουλώντας τους απατηλά όνειρα με τίμημα άθλιες συνθήκες ζωής , με το να τους εκμεταλλεύονται αγύρτες κάθε λογής , ή να αποτρέπεις αυτή τη κατάσταση; Την απάντηση ας την δώσει ο καθένας μας.
Άντγος ε.α. Μαυροδόπουλος Παντελής
Ακολουθεί πλήρης ανάλυση από τον Άντγο ε.α. Θεοδωρόπουλο Α.

ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΕΙΑ
Είναι αλήθεια ότι στις μέρες μας, με δεδομένη την οικονομική κρίση , η οποία κλιμακούται με απρόβλεπτες συνέπειες , η λαθρομετανάστευση , ένα φαινόμενο της τελευταίας εικοσαετίας , το οποίο ταλανίζει όλους τους τομείς της δημόσιας διοίκησης και για τους έλληνες πολίτες έχει καταστεί αιτία σοβαρής ανησυχίας , προβληματισμού και ανασφάλειας , χρήζει ιδιαίτερης ανάλυσης και προσοχής για τον απλούστατο λόγο ότι η περίοδος του εφησυχασμού μας πέρασε ανεπιστρεπτί και ότι το υπόψη φαινόμενο αν συνεχιστεί θα εντείνει αφενός τη κρίση και αφετέρου θα έχει σοβαρές επιπτώσεις και στην Εθνική μας Aσφάλεια.
Για να προσεγγίσουμε, όμως, καλύτερα το καυτό επίκαιρο αυτό θέμα , ώστε να οδηγηθούμε σε τυχόν συμπεράσματα και προτάσεις , πρέπει να αναλύσουμε εν συντομία τους παράγοντες και τα αίτια της λαθρομετανάστευσης ως παγκόσμιου φαινομένου , τη Διεθνή αντιμετώπισή του , τη μετανάστευση – λαθρομετανάστευση - μεταναστευτική πολιτική - το θέμα των φυγάδων και των αιτήσεων ασύλου στη χώρα μας και τέλος τις επιπτώσεις , με επισήμανση στα θέματα της Εθνικής μας Ασφάλειας. 

Παράγοντες και Αίτια της Λαθρομετανάστευσης ως Παγκόσμιου Φαινομένου
Η παράνομη διακίνηση και εκμετάλλευση ανθρώπων , ως ο πλέον βασικός παράγοντας της λαθρομετανάστευσης σε παγκόσμια κλίμακα , δεν αποτελεί μόνο έγκλημα, αλλά μεγίστη καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και σύγχρονη μορφή δουλείας. Επίσης, αποτελεί την τρίτη σε μέγεθος παράνομη δραστηριότητα απόκτησης χρημάτων σε παγκόσμιο επίπεδο μετά τη διακίνηση όπλων και ναρκωτικών, χαρακτηρίζεται δε ως έγκλημα υψηλού κέρδους και χαμηλού κινδύνου.
Η φτώχεια και η ανεργία , οι φυσικές καταστροφές και οι ένοπλες συγκρούσεις θέτουν τους ανθρώπους σε καταστάσεις τρωτότητας , αποδυναμώνουν ή καταστρέφουν τις οικογενειακές δομές υποστήριξης , τους μηχανισμούς κοινωνικής πρόνοιας και αυτοάμυνας , που θα δρούσαν σε άλλες καταστάσεις ως ασπίδα κατά του δουλεμπορίου.
Η διαφθορά επίσης είναι ένας σοβαρός παράγοντας δημιουργίας και συντήρησης του υπόψη φαινομένου και δεν είναι απορίας άξιον για τη χώρα μας ότι το κύμα της λαθρομετανάστευσης συνέπεσε με το γενικότερο κύμα της διαφθοράς. Οι περισσότεροι λαθροδιακινητές θα είχαν πολύ λίγες δυνατότητες επιτυχίας, εάν δεν συνεργούσαν παθητικά ή ενεργητικά παράγοντες εξουσίας του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα στα κράτη προέλευσης , διέλευσης και προορισμού των λαθρομεταναστών .
Υπάρχει, επίσης, φανερή σχέση μεταξύ της παράνομης διακίνησης και της εκμετάλλευσης των λαθρομεταναστών μέσω της εργασίας μετά την άφιξη στη χώρα προορισμού , ενώ είναι δυνατόν κάποιοι λαθρομετανάστες να ασχοληθούν εξαναγκαστικά με οργανωμένη επαιτεία , διαρρήξεις , κλοπές , παραγωγή και εμπορία ναρκωτικών.
Δεν είναι δε σπάνιο το φαινόμενο κατά το οποίο γυναίκες ακόμη και παιδιά λαθρομετανάστες, στα οποία έχουν υποσχεθεί νόμιμη εργασία ή σπουδές , να καθίστανται θύματα σεξουαλικής εκμετάλλευσης. Τέλος, έχει αναφερθεί ότι σε κάποιες περιπτώσεις έλαβε χώρα το πλέον απάνθρωπο φαινόμενο της παράνομης διακίνησης ανθρώπων , οι οποίοι παρά τις υποσχέσεις για εργασία καταλήγουν σε αφαίρεση οργάνων τους και χρησιμοποίηση στη χειρουργική μεταμοσχεύσεων , όπου υπάρχει μεγάλη ζήτηση.
Οι εγκληματικές ομάδες , οι οποίες εμπλέκονται στην παράνομη διακίνηση ανθρώπων δύναται να εμπλέκονται επίσης και σε άλλες μορφές διεθνούς οργανωμένου εγκλήματος όπως διακίνησης ναρκωτικών και όπλων , χρησιμοποιώντας τα ίδια μέσα μεταφοράς και τα ίδια δρομολόγια. Αξιοσημείωτο είναι ότι οι ομάδες , οι οποίες συνδράμουν την υπόψη διακίνηση δείχνουν υψηλό βαθμό αποδοχής αυτής της παρανομίας καθώς και υψηλό βαθμό ικανότητας συνεργασίας με άλλες παράνομες ομάδες διαμέσου των συνόρων , άσχετα με τις εθνικές διαφορές, ακόμη και σε μέρη όπου παρατηρούνται εθνικές διαφορές ή ακόμη και συγκρούσεις.

Διεθνής Αντιμετώπιση του Φαινομένου της Λαθρομετανάστευσης
Το σύγχρονο διεθνές δίκαιο , αποδίδει μεγάλη σημασία στην ανθρώπινη ύπαρξη και στην αξιοπρέπεια του ατόμου. Εύλογο όμως είναι ότι η διεθνής κοινότητα πρέπει να αντιληφθεί επιτέλους τις δυνατότητες κάθε κράτους για υποδοχή καθορισμένου αριθμού μεταναστών και ότι η ανεξέλεγκτη λαθρομετανάστευση αποτελεί αφενός απειλή όχι μόνο για τα κράτη αλλά και για τη διεθνή ασφάλεια και αφετέρου αδυναμία κατοχύρωσης ακόμη και των πλέον στοιχειωδών ανθρωπίνων αναγκών , όταν ο αριθμός των μεταναστών -νομίμων και μη -υπερβεί κάποια όρια. Επίσης, λογικό θα ήταν η διεθνής κοινή γνώμη και οι διεθνείς οργανισμοί να αναμένουν και να απαιτούν επέμβαση και επίλυση του υπόψη προβλήματος από τους μεγάλους , οι οποίοι με παραλείψεις των ή ενέργειες (ένοπλες επεμβάσεις – πολιτική , κοινωνική αποσταθεροποίηση) προκαλούν ή εντείνουν το υπόψη φαινόμενο.
Τα κράτη όμως συνήθως , ανάλογα με τους στρατηγικούς τους στόχους και τα συμφέροντά τους , λειτουργούν υπέρ ή κατά του φαινομένου όπως στη δική μας περίπτωση η Τουρκία , που ευνοεί τη λαθρομετανάστευση εις βάρος μας. (σχεδόν όλοι οι λαθρομετανάστες διοχετεύονται στην Ελλάδα μέσω Τουρκίας και ελάχιστοι στη Βουλγαρία!)
Ένα από τα πλέον σημαντικά σε ότι αφορά τη δράση διεθνών οργανισμών σχετικά με τη παράνομη μετανάστευση είναι η εμμονή του ΟΗΕ και της ΔΟΕ (Διεθνής Οργάνωση Εργασίας) στον τρόπο αντιμετώπισης των παράνομων μεταναστών , ότι δεν θα πρέπει να αντιμετωπίζονται αποκλειστικά ως άτομα , τα οποία έχουν τελέσει ποινικά αδικήματα προσπαθώντας να εισέλθουν στην επικράτεια των χωρών υποδοχής και διαμένοντας σε αυτήν χωρίς να έχουν τηρήσει τους προβλεπόμενους κανόνες. Αντίθετα , κατά την άποψή τους, θα πρέπει να αντιμετωπίζονται ως άτομα που χαίρουν προστασίας , στα οποία να διασφαλίζονται τουλάχιστον τα βασικά δικαιώματα και οι θεμελιώδεις ελευθερίες.Από την πλευρά του το Συμβούλιο της Ευρώπης έχει αναπτύξει ξεχωριστή δράση σε θέματα που αφορούν τη παρουσία , τη διαμονή , την εργασία και την απασχόληση αλλοδαπών στην επικράτεια τρίτων χωρών ενώ προχώρησε στην υιοθέτηση σχετικών πολυμερών συμβατικών κειμένων. Αξιοσημείωτο είναι, όμως, ότι τα σχετικά κείμενα δεν συνάντησαν τη μαζική αποδοχή των κρατών μελών του Συμβουλίου της Ευρώπης και ότι σήμερα η συμμετοχή των μελών είναι μικρή , ενώ η μετανάστευση-λαθρομετανάστευση αποτελεί σημείο τριβής μεταξύ κρατών με διαφορετικά συμφέροντα , ιδίως εντός των κόλπων του ΟΗΕ . 

Λαθρομετανάστευση – Μεταναστευτική Πολιτική στη Χώρα μας
Η χώρα μας ευρισκόμενη στον άξονα λαθρομετανάστευσης , ο οποίος χρησιμοποιείται από άτομα που προέρχονται από την Βόρειο Αφρική , τη Μέση Ανατολή και τη Δυτική Ασία , τα οποία χρησιμοποιούν τη Τουρκία και χώρες της Μέσης Ανατολής ως χώρες διέλευσης και έχουν ως προορισμό την Ελλάδα και χώρες της ΕΕ , αλλά και στον άξονα , ο οποίος διέρχεται από τα Βαλκάνια , είναι φυσικό να δέχεται ετησίως ένα μεγάλο αριθμό λαθρομεταναστών. Σε τούτο εκτός της γεωγραφικής θέσης συντελεί και η διαμερισμάτωσή της (τεράστια σε μήκος χερσαία και θαλάσσια σύνορα) καθώς και οι πρόσφατες κρίσεις , πολεμικές συγκρούσεις και η οικονομική κατάσταση σε χώρες της Βαλκανικής , της Ανατολικής Ευρώπης, της πρώην Σοβιετικής Ένωσης , της Ασίας και της Αφρικής. Ενδεικτικά αναφέρεται ότι σύμφωνα με τα στοιχεία της απογραφής του 2001 απεγράφησαν 762.191 νόμιμοι και παράνομοι μετανάστες, ενώ σήμερα εκτιμάται ότι ο αριθμός έχει ξεπεράσει σημαντικά το ένα εκατομμύριο.
Τα λίγα επίσημα στοιχεία , τα οποία δημοσιεύονται ανεβάζουν τα τελευταία χρόνια τον αριθμό των εντοπιζομένων εισερχομένων λαθρομεταναστών στους 150.000 περίπου ετησίως. Mε δεδομένο ότι πολλοί δεν εντοπίζονται o αριθμός των εισερχομένων λαθρομεταναστών εκτιμάται ότι είναι πολύ μεγαλύτερος. Σύμφωνα με δήλωση , το 2009 , του Υπουργού Προστασίας του Πολίτη κ Μιχάλη Χρυσοχοϊδη , . Το ερώτημα είναι , τι επιπλέον μέτρα ελήφθησαν; Γιατί τα ήδη υφιστάμενα έχουν αποδειχθεί ότι έχουν μικρό αντίκρισμα.

Ένα θέμα , το οποίο αποτελεί σημείο τριβής με τη Τουρκία και βεβαίως απασχολεί και την ΕΕ είναι η επανεισδοχή από τη γείτονα των λαθρομεταναστών, οι οποίοι εισέρχονται στη χώρα μας μέσω αυτής . Το 2008 υποβλήθηκαν αιτήματα για την επανεισδοχή 26.516 η δε Τουρκία αποδέχτηκε την επιστροφή στο έδαφος της μόνο 3.020 , ισχυριζόμενη ότι είναι δύσκολο να ελέγξει τα 8.000 χιλιόμετρα μήκους σύνορά της και ότι δέχεται πίσω αλλοδαπούς που αποδεδειγμένα προέρχονται από το Ιράκ , Ιράν και Συρία , χώρες με τις οποίες συνορεύει. Η κατάσταση όμως είναι πλέον τραγική διότι τελικά παρεδόθησαν στις τουρκικές αρχές μόνο 230 λόγω του μεσολαβήσαντος από την σύλληψη των προαναφερθέντων λαθρομεταναστών χρόνου , με δεδομένο ότι οι περισσότεροι είχαν αφεθεί ελεύθεροι λόγω υποβολής αιτημάτων για παροχή ασύλου και άλλους λόγους και δεν ήταν δυνατό να εντοπισθούν και να παραδοθούν.
Ένα επίσης μεγάλο πρόβλημα είναι οι απελάσεις και οι επαναπροωθήσεις των λαθρομεταναστών. Τους πρώτους οκτώ μήνες του 2009 ενώ είχαν εκδοθεί αποφάσεις για απέλαση 25.102 συλληφθέντων λαθρομεταναστών τελικά απελάθηκαν μόνο 690. Βασικό πρόβλημα είναι το ότι όταν αποφασίζεται η απέλαση των αλλοδαπών αυτοί έχουν αφεθεί ελεύθεροι. Επιπλέον δεν υπάρχουν συμφωνίες επανεισδοχής με πολλές χώρες αλλά και λόγω των ενόπλων συγκρούσεων σε Ιράκ και Αφγανιστάν δεν απελαύνονται προς τις χώρες αυτές ένα μεγάλο ποσοστό. Σύμφωνα με ανακοίνωση της Ένωσης Συνοριοφυλάκων Έβρου η οποία αναρτήθηκε στο διαδίκτυο στις 11-11-2011 , ο αριθμός των εντοπισθέντων λαθρομεταναστών κατά το μήνα Οκτώβριο ιδίου έτους ήταν 9.700 , κατάσταση η οποία έχει περιέλθει σε μη διαχειρίσιμα επίπεδα , ενώ παρατηρήθηκε συνεχής αύξηση το πρώτο τρίμηνο του 2012 παρά την οικονομική κρίση , την εντατικοποίηση των μέτρων της ΕΛΑΣ και την ανάπτυξη του Ευρωπαϊκού Οργάνου για τη Διαχείριση της Επιχειρησιακής Συνεργασίας στα Εξωτερικά Σύνορα (FRONTEX).
Τα τρία προγράμματα νομιμοποίησης των μεταναστών , δημιούργησαν τις προϋποθέσεις και ενθάρρυναν κατά περίπτωση την πρόσκαιρη ή τη μακροχρόνια είσοδο λαθρομεταναστών στη χώρα μας. 

Η υπογραφή της συνθήκης Δουβλίνο ΙΙ σύμφωνα με την οποία ο λαθρομετανάστης παραμένει ή επαναπροωθείται στην αρχική χώρα εισόδου της ΕΕ ( στις περισσότερες περιπτώσεις δυστυχώς είναι η χώρα μας ) οι τελευταίες τροποποιήσεις στην απόδοση Ελληνικής Ιθαγένειας , οι χορηγούμενες άδειες παραμονής σε λαθρομετανάστες και οι μειώσεις στις ποινές των δουλεμπόρων κρίνονται λίαν αρνητικές για την αντιμετώπιση του θέματος. Ενδεικτικά αναφέρεται ότι με βάση τη προαναφερθείσα συνθήκη μέσα στο πρώτο 3μηνο του 2007 η Ολλανδική κυβέρνηση μετέφερε στη χώρα μας , με ολλανδικά τσάρτερς 1.100 λαθρομετανάστες, οι οποίοι εισήλθαν στην Ευρώπη μέσω της Ελλάδος.Σημειώνεται δε ότι με βάση τη Συνθήκη του Δουβλίνου ΙΙ το Ευρωπαϊκό Ταμείο Προσφύγων έχει χορηγήσει την τελευταία επταετία στην Ελλάδα, 5,5 εκατομμύρια ευρώ,!! (για να φορτωθούμε το πρόβλημα).
Η έλλειψη μεταναστευτικής πολιτικής δεν δημιούργησε συνθήκες που θα ευνοούν τη μετανάστευση στη χώρα μας ανθρώπινου δυναμικού με δεξιότητες και επιστημονική γνώση. Μόνο οι ανειδίκευτοι και οι απελπισμένοι κατέκλυσαν κάθε ελληνική γωνιά. Αντίθετα από τη χώρα μας μεταναστεύουν νέοι με επιστημονικές γνώσεις.
Η Δημόσια διοίκηση έδειξε σημαντικό έλλειμμα οργανωτικής προετοιμασίας και αποτελεσματικότητας για να αντιμετωπίσει μια τέτοια πρόκληση όπως της μαζικής μετανάστευσης – λαθρομετανάστευσης. Ως ανασταλτικοί παράγοντες θεωρούνται η έλλειψη διερμηνείας , η γραφειοκρατία , η κακή οργάνωση των υπηρεσιών , η έλλειψη υποδομών και προσωπικού , η έλλειψη επαρκούς ενημέρωσης των υπαλλήλων και τέλος η έλλειψη συντονισμού μεταξύ των εμπλεκομένων πολιτικών φορέων (π,χ υπουργείων). Σε αρκετές περιπτώσεις παρήχθησαν φαινόμενα ανομίας που σχετικοποιούν τον τρόπο με τον οποίο οι μετανάστες με τη σειρά τους προσλαμβάνουν την κοινωνία και αντιμετωπίζουν το κανονιστικό περιβάλλον και τη διοίκηση.
Πρόσφυγες- Παροχή Ασύλου
Σε ότι αφορά τους φυγάδες – πρόσφυγες η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για το υπόψη θέμα , σε σχετική ετήσια έκθεση της επισημαίνει ότι η χώρα μας από την 19η θέση σε αριθμό αιτήσεων ασύλου για πρόσφυγες μεταξύ 43 βιομηχανοποιημένων χωρών του κόσμου , στην οποία βρισκόταν το 2004 (με 4.469 αιτήσεις ασύλου και 44.987 συλλήψεις παρανόμως εισελθόντων) , βρέθηκε στην 6η το 2007 (με 25.113 αιτήσεις ασύλου και 112.364 συλλήψεις).
Με τέτοιους αυξητικούς ρυθμούς το Κράτος θα έπρεπε να διαθέτει τεράστια ποσά προκειμένου να ανεγείρει κέντρα , τα οποία θα φιλοξενούν τους νέους αιτούντες άσυλο που εισέρχονται στην χώρα μας κάθε χρόνο. Σε πολλές περιπτώσεις οι λαθρομετανάστες δεν διαθέτουν κανένα έγγραφο που να πιστοποιεί την χώρα προέλευσής ενώ πολλοί από εκείνους που αιτούνται άσυλο είναι στην ουσία παράνομοι οικονομικοί μετανάστες και ισχυρίζονται ότι προέρχονται είτε από χώρες προέλευσης προσφύγων (π.χ. Ιράκ), είτε από χώρες στις οποίες δεν υπάρχει η δυνατότητα επαναπατρισμού τους (π.χ. Αφγανιστάν). Σημειώνεται ότι στον ΟΗΕ υπάρχει η άποψη , ότι όποιος διαφεύγει του πολέμου ή συνθηκών σχετικών με αυτόν , όπως λιμού , απομάκρυνσης από την εστία του , δύναται να θεωρηθεί ως φυγάς. Ο πραγματικός πρόσφυγας, ως γνωστόν , θα πρέπει να παραμείνει στην πρώτη ασφαλή χώρα που συναντά αφού εγκαταλείψει την δική του και να επιστρέψει στην χώρα προέλευσής του μόλις ομαλοποιηθεί η κατάσταση.

Εντυπωσιακή η παρακάτω τοποθέτηση του εκδότη της Βρετανικής εφημερίδας “The Daily Telegraph” , Charles Moore, σχετικά με το υπόψη θέμα «Το σύστημα παροχής ασύλου έχει μεταβληθεί σε μαζική μετανάστευση με άλλο όνομα, και μάλιστα σε μαζική μετανάστευση χωρίς έλεγχο ή επαρκή πληροφόρηση. Και αν έχεις ένα σύστημα το οποίο, ενώ δεν λειτουργεί, επιτρέπει την είσοδο σε 100.000 νέους εισερχόμενους τον χρόνο, τότε έχεις μία διοικητική κρίση, μία κρίση πολιτικής θέλησης και κοινής γνώμης. Το Άρθρο 3 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων απαγορεύει τον επαναπατρισμό ανθρώπων σε χώρες στις οποίες μπορεί να υποστούν ΄΄απάνθρωπη ή μειωτική μεταχείριση΄΄. Όπως μεταφράζεται σήμερα, αυτό σημαίνει ότι δεν μπορούμε να απελάσουμε την μεγάλη πλειονότητα εκείνων των οποίων τις αιτήσεις για άσυλο απορρίπτουμε. Η Βρετανία θα πρέπει να επιμείνει σε αλλαγές στην Σύμβαση και να αποσυρθεί από αυτήν μέχρι αυτές να πραγματοποιηθούν. Μία μόνη χώρα δεν μπορεί να εκτείνει ΄΄δικαιώματα΄΄ σε ολόκληρο τον κόσμο άνευ όρων».
Τα παραπάνω θα μπορούσαν κατά τη γνώμη μας κάλλιστα να γραφούν και από ένα αντίστοιχο έλληνα και με δεδομένο μάλιστα ότι οι εισερχόμενοι στη χώρα λαθρομετανάστες είναι κατά πολύ περισσότεροι και η Ελλάδα κατά πολύ μικρότερη από τη Μ. Βρετανία .
 
Οι Επιπτώσεις στη Χώρα μας
Η μετανάστευση προς τα χώρα μας ( κατά κύριο λόγο λαθρομετανάστευση ) στο αρχικό της στάδιο φάνηκε να λειτουργεί θετικά γιατί τόνωσε την ανταγωνιστικότητα. Ο εφησυχασμός όμως λόγω της φθηνής εργασίας και των όποιων πλεονεκτημάτων στην οικονομία τότε , επρόκειτο να καταλήξει στη σημερινή κατάσταση με το υπόψη φαινόμενο να αποτελεί ένα από τους κύριους παράγοντες της σημερινής μας ολόπλευρης κρίσης.
Σήμερα επικρατεί η άποψη στη κοινή γνώμη ότι συστηματικά μπαίνει σε αυτή την πολύπαθη χώρα όποιος θέλει και με όποιον τρόπο θέλει, δεν υπάρχει έλεγχος πουθενά ούτε καν για τα ποινικά μητρώα των συγκεκριμένων ατόμων από τις χώρες που προέρχονται , για αυτό όπως μαρτυρούν τα στοιχεία οι αλλοδαποί φυλακίζονται, αναλογικά, έξι φορές περισσότερο, από τους Έλληνες , ενώ παρατηρείται συνεχής αύξηση της εγκληματικότητας. Είναι δε βέβαιο ότι ανάμεσα σε εκείνους που έρχονται κατά κύματα στη χώρα μας, δύνανται να παρεισφρύσουν πράκτορες ξένων δυνάμεων, δολιοφθορείς, κακοποιοί και πάσης φύσεως εγκληματικά στοιχεία. 

Επιπρόσθετα ακραία κοινωνικά φαινόμενα όπως η δημιουργία παροικιών (γκετοποίηση), και κινδύνων για το αστικό περιβάλλον και την ασφάλεια των πολιτών , η κατάληψη δημοσίων χώρων , πλησίον λιμανιών από λαθρομετανάστες κ.α , όπως και σχετικά επεισόδια έχουν αρνητική επίδραση στο τουριστικό περιβάλλον. Όλοι θα θυμόμαστε τη περίπτωση που είχαν στοιβαχτεί σε ένα χώρο στην Αθήνα , που προοριζόταν για περίπου 20 άτομα, περί τους 300 λαθρομετανάστες με τίμημα 3 ευρώ τη μέρα. «Μια χαρά αντιρατσισμός, λοιπόν, με ένα χιλιάρικο τη μέρα!» , όπως παρατήρησε κάποιος στο διαδίκτυο. Χαρακτηριστική , όσο και αποτρόπαιη για τα κοινωνικά μας δεδομένα η πρόσφατη περίπτωση των αλλοδαπών ιερόδουλων φορέων του aids στην Αθήνα. Η κατάληψη της νομικής το 2011 και το πλιάτσικο από λαθρομετανάστες στο κέντρο της Αθήνας κατά τη διάρκεια πρόσφατων θερμών επεισοδίων σε διαδηλώσεις , λόγω της οικονομικής κρίσης , δεν πρέπει να περάσουν απαρατήρητα.
Πέρα όμως από τα παραπάνω η Ελλάδα είναι μια χώρα που δεν έχει τις υποδομές ώστε να μπορέσει να συντηρήσει αυτά τα άτομα που μαζικά περνούν τα σύνορα. Υπάρχει επαρκές σύστημα υγείας; Σύστημα παιδείας; Υπάρχει αυτή η βαριά βιομηχανία που θα τους δώσει δουλειά; Όπως γνωρίζουμε όλοι μας όχι. Την στιγμή που τα εργοστάσια κλείνουν το ένα μετά το άλλο μετακομίζοντας σε γειτονικές χώρες και μένουν χιλιάδες Έλληνες άνεργοι, τη στιγμή που οι Έλληνες αγρότες δουλεύουν απλά για να συντηρούν την οικογένεια τους με εργασία ακόμα και 16 ωρών τη μέρα, πώς είναι δυνατόν το κίνητρο των λαθρομεταναστών να είναι η εύρεση εργασίας. Οι μοναδικοί που ωφελούνται από αυτή την αθρόα εισαγωγή λαθρομεταναστών είναι οι δουλέμποροι και αυτοί οι οποίοι μπροστά στην μεγιστοποίηση του κέρδους τους ρίχνουν τα ημερομίσθια κάθε φορά όλο και περισσότερο , χωρίς φυσικά να νοιάζονται για τις περαιτέρω συνέπειες. 

Η παρατηρούμενη σε μεγάλα ποσοστά λόγω της κρίσης καλπάζουσα ανεργία , η αρνητική επίδραση σε μισθούς και την απασχόληση, η αύξηση της παραοικονομίας οφείλονται και στη λαθρομετανάστευση. Επιπρόσθετα παρατηρείται δυσλειτουργία στο εκπαιδευτικό σύστημα , καταπόνηση του κοινωνικού ιστού λόγω πολιτιστικών και οικονομικών ιδιαιτεροτήτων , απασχόληση σημαντικού αριθμού στελεχών της ΕΛΑΣ και του Λιμενικού με ανάλογη οικονομική δαπάνη , ασάφεια ή δυσκολία εφαρμογής του σχετικού νομοθετικού πλαισίου , διαρροή σημαντικού συναλλάγματος χωρίς αντισταθμιστικά οφέλη, προβλήματα στη δημόσια υγεία , προβλήματα στην ασφάλεια της χώρας.Το κύμα της λαθρομετανάστευσης είχε αρνητική επίδραση σε όλους τους τομείς της δημόσιας διοίκησης και προπαντός στο δικαιϊκο σύστημα της χώρας μας , αφού τροφοδότησε κυκλώματα διαφθοράς.Οι λαθρομετανάστες δημιουργούν στις τοπικές κοινωνίες προβλήματα σε θεσμούς , παραδόσεις , συνήθειες συμπεριφοράς κ.α. Πρόκειται για προβλήματα διαθρωτικά , τα οποία οι τοπικές κοινωνίες για πρώτη φορά καλούνται να αντιμετωπίσουν και για τα περισσότερα είναι απροετοίμαστες τόσο από ψυχολογικής όσο και από την πρακτική πλευρά των συνθηκών της ζωής. Επιπλέον, οι λαθρομετανάστες με τους ισχυρούς ρυθμούς της πληθυσμιακής ανάπτυξης πιέζουν τις δημόσιες υποδομές ( νοσοκομεία υπηρεσίες κ.α) στο όριο της θραύσης , προκαλώντας την αγανάκτηση ντόπιων και νομίμων μεταναστών.
Τέλος, παρατηρούνται φαινόμενα ρατσισμού και ξενοφοβίας ιδιαίτερα μετά από ειδεχθή γεγονότα φόνων , ληστειών και πάσης φύσεως κακοποιήσεων προερχομένων από αλλοδαπούς , τα οποία λόγω και της οικονομικής κρίσης αυξάνουν . 

Εκτιμήσεις –Συμπεράσματα - Προτάσεις
Οι μορφές της μετανάστευσης άλλαξαν κατά δραματικό τρόπο σε όλη τη γηραιά Ήπειρο κατά τη περίοδο μετά το 1989 , την οποία επηρέασαν δυσμενώς ενώ τα σχετικά με τη λαθρομετανάστευση φαινόμενα τείνουν να θολώσουν τις διαφορές μεταξύ νόμιμης και παράνομης μετανάστευσης μεταξύ προσφύγων και μειονοτήτων μεταξύ μειονοτήτων και μεταναστών ή μεταξύ εργαζομένων μεταναστών και θυμάτων καταναγκαστικής εργασίας , ως αποτέλεσμα της εμπορίας ανθρώπων. Η απορύθμιση των αγορών εργασίας και τα σχετικά χάσματα που δημιουργήθηκαν , τα οποία προκάλεσε η μαύρη εργασία λόγω της λαθρομετανάστευσης είχαν αρνητικές επιπτώσεις σε κοινωνίες και οικονομίες κάποιων Ευρωπαϊκών χωρών καθώς και της χώρας μας.
Το φαινόμενο της λαθρομετανάστευσης εκτιμάται ότι θα συνεχισθεί σε παγκόσμια κλίμακα και πιθανότατα στη περιοχή μας θα ενταθεί.Αν λάβουμε δε υπόψη ότι , ένα μεγάλο ποσοστό των λαθρομεταναστών σε κάποιο χρόνο, καθίστανται μόνιμοι ή επί μακρόν κάτοικοι της χώρας , στο μέλλον όταν μάλιστα οι μειονότητες αυτές θα ανήκουν εθνολογικά σε γειτονικά μας κράτη, τα προβλήματα που θα αντιμετωπίσει η χώρα μας θα είναι τεράστια και θα απειληθεί ενδεχομένως η κυριαρχία και η εδαφική της ακεραιότητα.

Ποτέ δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι με πρόσχημα τα ανθρώπινα δικαιώματα μειονοτήτων αφού εξυφάνθησαν αρχικά διεθνοτικές συγκρούσεις στη συνέχεια υπό το πρίσμα επικαλούμενων ανθρωπιστικών καταστροφών , έγιναν ακόμη και ένοπλες επεμβάσεις με αποτέλεσμα να αλλάξουν δραματικά τα δημογραφικά – εθνολογικά στοιχεία στην ευρύτερη περιοχή μας και να δημιουργηθούν νέες κρατικές οντότητες.Λόγω δε της υπογεννητικότητας των Ελλήνων και της αυξήσεως των μεταναστών, σε κάποια χρόνια, από κυρίαρχο στοιχείο θα κινδυνεύσουμε να γίνουμε μειονότητα στην χώρα μας, με απρόβλεπτες εξελίξεις. Από την άλλη πλευρά δεν δύναται να προβλεφθεί η συμπεριφορά και η στάση χιλιάδων μεταναστών σε περίοδο έντασης ή κρίσης . 

Η χώρα μας πρέπει να μελετά προσεκτικά και για τυχόν προσχώρησή της ή μη σε υπόλοιπο πλέγμα σχετικών συμφωνιών , ακόμη και την αποχώρηση από συμφωνίες - συνθήκες που υπέγραψε σχετικά με τη λαθρομετανάστευση ( πχ Δουβλίνo ΙΙ), με στόχο να μην καταστεί μαγνήτης ή ο τελικός αποδέκτης για τους λαθρομετανάστες.
Οι χώρες της ΕΕ λόγω της κρίσης αλλά και του κορεσμού σε λαθρομετανάστες εκτιμάται ότι θα εντείνουν τα μέτρα κατά της λαθρομετανάστευσης με αποτέλεσμα η χώρα μας λόγω και της συνθήκης Δουβλίνο ΙΙ να δεχθεί ακόμη μεγαλύτερη πίεση , με τη FRONTEX ουσιαστικά να προβαίνει μόνο στην καταγραφή των εισερχομένων λαθρομεταναστών , για να επιστρέψουν πάλι στη χώρα μας σε περίπτωση μεταβάσεως τους σε άλλη Ευρωπαϊκή χώρα.
Για την αντιμετώπιση των προβλημάτων , τα οποία προέρχονται από την λαθρομετανάστευση υπάρχει ανάγκη συνεργασίας σε διεθνές επίπεδο . Η παράνομη διακίνηση ανθρώπων συχνά συνδέεται με το οργανωμένο έγκλημα του οποίου και αποτελεί την πλέον επικερδή δραστηριότητα Πρέπει δε να αντιμετωπισθεί δραστικά σε παγκόσμια κλίμακα , όπως τα ναρκωτικά και το ξέπλυμα μαύρου χρήματος .

Οι βασικοί φορείς του Διεθνούς Δικαίου πρέπει πέρα από τα γεωπολιτικά και άλλα συμφέροντα να αντιμετωπίσουν τα γενεσιουργά αίτια της μαζικής και ανεξέλεγκτης λαθρομετανάστευσης. Δεν είναι λύση η λαθρομετανάστευση για την αντιμετώπιση της φτώχειας και της δυστυχίας στον τρίτο κόσμο. Λύση είναι η διεθνής συμπαράσταση προς αυτές καθώς και η ασφάλεια. Η Ελλάδα μπορεί να συμβάλει και να πρωτοστατήσει ιδιαίτερα σε ότι την αφορά (π.χ Βαλκάνια). Για τη χώρα μας ενώ τονίζεται η ανάγκη συνεργασίας μεταξύ των μελών της ΕΕ , ώστε τα ζητήματα της μεταναστευτικής πολιτικής να μην αντιμετωπίζονται αποσπασματικά και αποκλειστικά σε εθνικό επίπεδο , το κύριο βάρος όμως και η ευθύνη θα πέφτει στους ώμους της , στους θεσμούς και πάνω από όλα στο λαό της . 

Η Τουρκία σταθερά τα τελευταία χρόνια παραμένει η βασική πύλη εισόδου λαθρομεταναστών στην Ελλάδα και την Ευρώπη και για ευνόητους λόγους κάθε συνεργασία θεωρείται εκ των προτέρων τουλάχιστον προβληματική . Η γείτων χώρα πρέπει να πιεσθεί σχετικά από τη διεθνή κοινότητα και δη από την ΕΕ. Η Συνθήκη Δουβλίνο ΙΙ αναγκάζει τη χώρα μας να αντιμετωπίσει μοναχική και αδύναμη ένα τεράστιο πρόβλημα παράνομης μετανάστευσης , ενώ δεν υπάρχουν μηχανισμοί πραγματικής Ευρωπαϊκής αλληλεγγύης. Επιπρόσθετα η σχετική με την προαναφερθείσα συνθήκη οικονομική παροχή από την ΕΕ για την υποδοχή, αλλά και τη διαβίωση των λαθρομεταναστών στη χώρα μας , σημαίνει απλά ότι η ΕΕ δύναται να μας δικάσει εάν δεν καταστούμε ο τελικός αποδέκτης των παρανόμων μεταναστών και αν τους απελάσουμε θα κληθούμε να πληρώσουμε δυσβάσταχτα ποσά. Γνωρίζει λοιπόν ο λαός μας ότι είναι αναγκασμένος έτσι να ζει στο μέλλον μαζί με εκατομμύρια λαθρομεταναστών ενώ άλλες χώρες τους απελαύνουν? 

Αξιοσημείωτο είναι ότι η λαθρομετανάστευση , η οποία δύναται να χαρακτηρισθεί και ως η κάτωθεν παγκοσμιοποίηση δύναται να χρησιμοποιηθεί και ως στρατηγικό όπλο για την επίτευξη πολλαπλών στόχων (οικονομικών, εθνολογικών, πολιτιστικών κ.α) και μάλιστα εντός σχετικά περιορισμένων χρονικών ορίων. Πέραν των κοινωνικών και οικονομικών επιπτώσεων "η σύγκρουση των πολιτισμών" , η οποία αποτέλεσε πρόσφατα αντικείμενο δημόσιας διεθνούς συζήτησης και συγγραφής απειλεί έτσι να λάβει χώρα μέσα από τη πόρτα μας και επομένως και της ΕΕ. 

Οι προαναφερθείσες ελλείψεις σε μεταναστευτική μας πολιτική και δημόσια διοίκηση καθώς και η έλλειψη συντονισμού σχετικά με την αντιμετώπιση της λαθρομετανάστευσης επιτάσσουν τη δημιουργία ενιαίου πολιτικού φορέα για τη μετανάστευση καθώς και συστηματικές μελέτες και έρευνες σε βάθος , με αντικείμενο τους συλλόγους , τις παροικίες , τις οργανώσεις και τα εξειδικευμένα προβλήματα των μεταναστών και ιδιαίτερα αυτά που αφορούν στην ένταξη των νομίμων. Στο σημείο επισημαίνεται , για να μην υπάρξει παρανόηση ότι όταν η ένταξη των νομίμων υποκαθίσταται με την διακηρυσσόμενη από κάποιους ένταξη εκατοντάδων χιλιάδων λαθρομεταναστών , καθιστά τη χώρα ελκυστική στη παράνομη μετανάστευση.

Η όριος γραμμή της χώρας και προ παντός η χερσαία ( Έβρος ) με την Τουρκία , πρέπει να καταστεί κύρια γραμμή αναχαίτισης για την είσοδο και παραμονή των λαθρομεταναστών. Τα οποιαδήποτε εμπόδια θα συμβάλουν θετικά αλλά χωρίς ανθρώπινη κατάλληλη παρουσία και επέμβαση η συνεισφορά τους θα τίθεται πάντα εν αμφιβόλω. Η συμμετοχή των ΕΔ και ιδιαίτερα του Στρατού μας μέσω της κατάλληλης επάνδρωσης και οργάνωσης κρίνεται λίαν απαραίτητη για την συνεισφορά στην αντιμετώπιση αυτής της ασύμμετρης και σοβαρής απειλής

Η λαθρομετανάστευση συνέβαλε καθοριστικά στην ολόπλευρη κρίση και προ παντός στην οικονομική αυξάνοντας την ανεργία , την παραοικονομία και διοχετεύοντας τεράστια χρηματικά ποσά σε άλλες χώρες χωρίς κανένα αντισταθμιστικό όφελος , τούτο δε πρέπει να σταθμισθεί ανάλογα , ενώπιον μάλιστα και της οικονομικής κρίσης .
Εν κατακλείδι, η βασική πρόκληση της αντιμετώπισης της παράνομης διακίνησης ανθρώπων , ως βασικού παράγοντα της λαθρομετανάστευσης , έγκειται στην ενημέρωση , στο καθορισμό και στην αποδοχή της φύσης του προβλήματος από όλους μας πέρα από κάθε άλλη σκέψη ή τοποθέτηση.Τούτο απαιτεί εκτός των προαναφερθέντων πολιτική συναίνεση και απεμπόληση από όλους των όποιων μικροπολιτικών συμφερόντων σχετικά με το θέμα καθώς και την σταθερή πολιτική βούληση για σθεναρό έλεγχο των συνόρων μας και άμεση απώθηση – επαναπροώθηση (ακόμη και προώθηση σε χώρες της Ευρώπης εάν τελικά δεν μας συμπαρασταθεί ) των παρανόμως εισερχομένων καθώς και αυστηρά μέτρα κατά των δουλεμπόρων , ως και αυτών που με οιονδήποτε τρόπο συνεχίζουν το έργο τους. Τέλος η δημιουργία λειτουργικών δομών για την συγκέντρωση των λαθρομεταναστών με στόχο την άμεση επαναπροώθησή τους καθώς και η καταγραφή όλων των μεταναστών και η ενημέρωση της κοινής γνώμης θα συμβάλλουν θετικά στην αντιμετώπιση του προβλήματος .
Όσο για το ρατσισμό και τη ξενοφοβία που επικαλούνται κάποιοι, οι οποίοι αντιτίθενται στα όποια δραστικά μέτρα κατά της λαθρομετανάστευσης, μακριά από μας τους Έλληνες κάθε ίχνος , ως αυθύπαρκτων , αυτών των δύο αντικοινωνικών και φοβικών εννοιών , υπό το πρίσμα μάλιστα της πολυδιάστατης ιστορικής μας εμπειρίας στη μετανάστευση και τη προσφυγιά. Ιδιαίτερα δε από όσους είχαμε τη τύχη να γευτούμε το ψωμί της ξενιτιάς , να βιώσουμε το βουβό κλάμα στους σταθμούς των τραίνων και τις προκυμαίες και ύστερα τη πορεία στο άγνωστο, τη δυσκολία το πρώτο καιρόστη γλώσσα , στη δουλειά , στη κοινωνική επαφή και ένταξη και τέλος τη νοσταλγία για τη πατρίδα. 

Η δική μας όμως μετανάστευση έγινε με κανόνες , με αυστηρούς ελέγχους υγείας και ποινικού μητρώου. Οι έλληνες μετανάστες γονιμοποίησαν επ αγαθώ τις χώρες προορισμού τους και τελικά την οικουμένη . Έκτισαν με τη δουλειά , τον πολιτισμό και τον ιδρώτα τους . Ούτε γκρέμισαν , ούτε απείλησαν ούτε μόλυναν κανένα. Για το λόγο αυτό δε δύναται κανείς να μας αφαιρέσει το δικαίωμα ως λαός , ως Έθνος, να ανησυχούμε και να αγωνιζόμαστε με κάθε μέσο για την άμεση αντιμετώπιση αυτού του σοβαρού εθνικού, αλλά και ανθρώπινου ζητήματος , της παράνομης μετανάστευσης.

Σημείωση . Ο Αντγος ε.α Θεοδωρόπουλος Αναστάσιος ( αρχηγός ΣΣΕ 76 , κατάγεται από την Αρχαία Κόρινθο, αλλά κατά την εφηβεία του υπήρξε μετανάστης στην Αυστραλία) συνέταξε το παρών κείμενο – μελέτη με παραίνεση και συμπαράσταση του Προέδρου της ΕΑΑΣ Αντγου ε.α. Μαυροδόπουλου Παντελή .

Πηγή
Ένωση Αποστράτων Αξιωματικών Στρατού

Τρίτη, 8 Μαρτίου 2016

Τα «Κλασσικά Εικονογραφικά» των παιδικών μας χρόνων. Τα κόμικς της παλιάς εποχής!

Τα «Κλασσικά» των παιδικών μας χρόνων

Του Νίκου Βατόπουλου
 
T ο πρώτο τεύχος των «Κλασσικών Εικονογραφημένων», που κυκλοφόρησε στην Ελλάδα του 1951 ήταν «Οι Αθλιοι». Τιμή δρχ. 4.000. Πούλησε 90.000 αντίτυπα! Ηταν το πιο εντυπωσιακό άνοιγμα της εγχώριας αγοράς στην ποπ κουλτούρα του δυτικού κόσμου και ήταν η πρώτη κυκλοφορία κόμιξ που έμελλε να είναι το χρυσό χαρτί μιας κραταιάς εκδοτικής επιχείρησης. Πίσω από τα «Κλασσικά Εικονογραφημένα», που γαλούχησαν γενιές και γενιές, είναι ο εκδοτικός οίκος «Ατλαντίς» των αδελφών Πεχλιβανίδη, ενός θρυλικού ονόματος για όσους γεννήθηκαν στις δεκαετίες '40, '50 και '60. Με στρατηγείο το, επίσης «μυθικό», βιβλιοπωλείο «Ατλαντίς» στο μονώροφο κτίσμα της Κοραή 8, όπου βρισκόταν επί περίπου μισόν αιώνα (1945-1993), οι αδελφοί Πεχλιβανίδη είχαν επιτύχει να εισάγουν στην Ελλάδα όλη την κλασική παιδική και εφηβική λογοτεχνία συνεργαζόμενοι με αμερικανικούς κυρίως οίκους και παράλληλα να εκδώσουν αμιγώς ελληνικές σειρές παραμυθιών και ιστορίας εμπνευσμένης ως επί το πλείστον από τη λαϊκή παράδοση και το 1821. Αργότερα, ήρθαν ο Τάκης Λάππας, η Αθηνά Ταρσούλη και η Αντιγόνη Μεταξά. H «Ατλαντίδα» έγινε ένα εργοτάξιο παραγωγής ονείρων για εκατοντάδες χιλιάδες ελληνόπουλα. Εδινε «ωφέλιμα αναγνώσματα», που «συγκινούσαν» και «γοήτευαν».

Τα «Κλασικά Εικονογραφημένα», που πρόσφατα συμπλήρωσαν 50 χρόνια ζωής, ήταν μία μόνο από τις σειρές που εξέδιδαν οι αδελφοί Πεχλιβανίδη. Αλλά η επίδρασή τους και η τεράστια εμπορική επιτυχία τους για τουλάχιστον 25 χρόνια ήταν τέτοια που τα «Κλασσικά» γρήγορα πέρασαν στη μυθολογία της ελληνικής μεταπολεμικής ζωής. Ηταν το δαιμόνιο των αδελφών Πεχλιβανίδη, του Μιχάλη, του Γιώργου και του Κώστα, προσφύγων από την Αττάλεια της Μικράς Ασίας, που είχαν αφουγκραστεί τα αντανακλαστικά της κουρασμένης από τον πόλεμο ελληνικής κοινωνίας, αυτό που γέννησε την «Ατλαντίδα», ήδη από το 1945. Εκείνη την εποχή, στις ΗΠΑ η επιτυχία των «Classics Illustrated» ήταν η επαναστατική «απάντηση» του Αλμπερτ Κάντερ και της εταιρείας του, της GilbertoPublishing Company, στα «ευτελή» αναγνώσματα για παιδιά και εφήβους. Το 1951, οι αδελφοί Πεχλιβανίδη έφεραν τα «Κλασικά» στην ελληνική αγορά. Και «χάλασε ο κόσμος».
Τα «Κλασσικά» έδιναν στο κοινό την πλοκή των ογκόλιθων της παγκόσμιας λογοτεχνίας μέσα από εικονογραφημένες διασκευές. H βασική αρχή ήταν ότι μετά την «υπερβολή» της ευτελούς παραφιλολογίας της δεκαετίας του '30, επιτακτική ήταν η ανάγκη στροφής της νεολαίας στην ασφαλή αγκαλιά του κλασικού μεγαλείου. O Βίκτωρ Ουγκώ και ο Αλέξανδρος Δουμάς, ο Κάρολος Ντίκενς και οι αδελφές Μπροντέ, ο Φένιμορ Λι Κούπερ και ο σερ Ουόλτερ Σκοτ ήταν η ατμομηχανή, που συνέδεε τους ακρογωνιαίους λίθους της δυτικής κουλτούρας, του Σαίξπηρ και του Ομήρου συμπεριλαμβανομένων. Στις ΗΠΑ γεννήθηκαν το 1941.

Πρωτοτυπία
Η ευφυής πρωτοτυπία των ελληνικών «Κλασσικών» ήταν ότι πέρα από τους μεταφρασμένους τίτλους εξέδωσαν πολλούς νέους τίτλους από την ελληνική μυθολογία, τη βυζαντινή ιστορία και την Ελληνική Επανάσταση (όλα με την άδεια του Αλμπερτ Κάντερ). Ετσι, δίπλα στην «Ιωάννα της Λωρραίνης» και τον «Ρομπέν των Δασών» έρχονταν να προστεθούν ο «Αγαμέμνων», η «Θεοδώρα» και ο «Κολοκοτρώνης». Το πανόραμα της δυτικής-ελληνικής παιδείας είχε συμπληρωθεί. Για τα ελληνικά «Κλασσικά» είχαν επιστρατευθεί καλλιτέχνες και συγγραφείς πρώτης γραμμής. O Μποστ σχεδίασε ένα «Κλασικό», τον «Κωνσταντίνο Παλαιολόγο», και πολλά περισσότερα ο Κώστας Γραμματόπουλος, ο Βασίλης Ζήσης, ο Γεράσιμος Λιβιεράτος, ο Τάκης Κατσουλίδης, ο Γιώργος Βακαλό, ο Γιάννης Δραγώνας, ο Παύλος Βαλασάκης και πολλοί ακόμη, που τα σχέδιά τους έντυσαν με λόγο οι Βασίλης Ρώτας, Γεωργία Δεληγιάννη-Αναστασιάδη, Σοφία Μαυροειδή-Παπαδάκη και Ελένη Παπαδάκη.

Επιτυχίες
Ηταν μία ακόμη από τις επιτυχίες των Πεχλιβανίδη. H συσπείρωση μεγάλου αριθμού ταλαντούχων συνεργατών γύρω τους, που, όλοι, με προθυμία συνδέονταν στο άρμα της «Ατλαντίδας». Εκείνα τα χρυσά χρόνια του '50 και του '60, οι εκδόσεις «Πεχλιβανίδη» είχαν ηγεμονική θέση στην αγορά. Πολύ επιτυχημένη ήταν και η σειρά των λεγόμενων «Μικρών Κλασσικών», με παραμύθια για μικρότερα παιδιά. Από το 1945, η «Ατλαντίδα» εγκαινίασε την αξεπέραστη σειρά «Κλασσική Βιβλιοθήκη των Νέων» (που ήταν η αμερικανική Grosset & Dunlap) και στη δεκαετία του '50 έφεραν τα βιβλία τσέπης στην Ελλάδα, με σειρές που ξεχώριζαν κατά είδος με το διακριτικό του χρώματος. Δημιούργησαν την αστυνομική σειρά του Γιάννη Μαρή και τα κλασικά πορτρέτα των αγωνιστών του '21 (έργα του A. Κοντόπουλου και του K. Μαλάμου). Παράλληλα, εξέδιδαν τα αναγνωστικά της εποχής (αυτά που σήμερα είναι ξανά μπεστ σέλερ), γιατί τότε το καθεστώς των σχολικών βιβλίων δεν ήταν κρατικό μονοπώλιο και αργότερα τους πρώτους τουριστικούς οδηγούς. Μία ακόμη μυθική επιτυχία της «Ατλαντίδας» ήταν το περιοδικό «Γέλιο και Χαρά», που έφερε στη χώρα μας τους ήρωες του Ντίσνεϊ (πριν περάσουν στις εκδόσεις «Τερζόπουλου» τη δεκαετία του '60), τον Μπαγκς Μπάνυ, Τομ και Τζέρυ, Μικρή Λουλού κ.ά. Ηταν ένα συμβόλαιο με την Walt Disney, την MGM, την Warner και την Western. Για ένα άλλο κοινό, οι αδελφοί Πεχλιβανίδη πήραν επίσης τα δικαιώματα των DC Comics και μετέφρασαν στα ελληνικά τον Σούπερμαν και τον Μπάτμαν. Τα «Δυναμικά», τα «Εκπληκτικά» και τα «Παράξενα» πολλά θα θυμίζουν σε πολλούς...

Ειδίκευση
Οι αδελφοί Πεχλιβανίδη από την αρχή είχαν φροντίσει να έχουν την τελειότερη εκτύπωση. Τα «Κλασσικά» τυπώνονταν με βαθυτυπία. O Κώστας Πεχλιβανίδης είχε σπουδάσει στην Ακαδημία Γραφικών Τεχνών της Λειψίας, το 1936, τη νέα, τότε, τεχνική του όφσετ. Οι τσίγκοι άρχισαν τότε να αντικαθιστούν τα χαράγματα της λιθογραφίας. Από το 1927, ήδη, οι αδελφοί Πεχλιβανίδη είχαν μπει στον εκτυπωτικό κλάδο συνεταιριζόμενοι με τον χαράκτη λιθογράφο Γρούνδμαν, του οποίου ο Βαυαρός πατέρας είχε ανοίξει λιθογραφείο στην Αθήνα του 19ου αιώνα. Οι ανταγωνιστές «Ασπιώτη - Ελκα» πήραν κοντά τους τον Γρούνδμαν, και οι Πεχλιβανίδηδες συνέχισαν μόνοι τους με τον δικό τους χαράκτη. Εκτύπωναν τα πάντα: παραγγελίες του κράτους, αφίσες και ετικέτες για κονσέρβες και μπουκάλια για μεγάλες εταιρείες («Κύκνος», «Πελαργός» κ.ά.) με υψηλή ποιότητα που τους έδινε η χρυσωτική μηχανή που είχαν εγκαταστήσει από το 1937. Το 1945 ίδρυσαν την «Ατλαντίδα» ως εμπορικό και εκδοτικό οίκο και βρήκαν το οικόπεδο της Κοραή 8. Εκεί, στη χέρσα έκταση έχτισαν μόνοι τους το μονώροφο βιβλιοπωλείο και κράτησαν τα ηνία της επιχείρησης που στην ακμή της, τα χρόνια του '60, απασχολούσε 350 άτομα.

«Θησαυροί»
Σήμερα, η «Ατλαντίδα», με ένα βιβλιοπωλείο στη Στοά του Βιβλίου, στο κέντρο της Αθήνας, συνεχίζει και εκδίδει τις αγαπημένες σειρές. Συνεχίζει με τον Βασίλη και τον Παντελή Μιχαήλ Πεχλιβανίδη (και μέχρι πρότινος και με τον Παντελή Γεωργίου Πεχλιβανίδη). Συναντήσαμε τον Βασίλη Πεχλιβανίδη στο εργοστάσιο της εταιρείας στη Νέα Σμύρνη, όπου μας ξενάγησε στους θησαυρούς της «Ατλαντίδας», που από μόνοι τους συγκροτούν ένα μουσείο γραφικών τεχνών. Κρατάμε μία φράση του: «Τις σειρές που βγάλαμε τις καλλιεργούσαμε όλα αυτά τα χρόνια. Δεν πέθαναν τα βιβλία μας. Εγιναν κλασικά».
Από το ερχόμενο Σάββατο, τα «Κλασσικά» θα ξαναζήσουν άλλον ένα κύκλο: θα διανέμονται μαζί με την «Καθημερινή», προσφορά της εφημερίδας στις νεώτερες γενιές. Χορηγός, η Τράπεζα Πειραιώς.

Εικονογράφοι και υψηλή αισθητική
Τα «Κλασσικά», σύμφωνα με την αρχική αμερικανική συνταγή, ήταν πιστές προσαρμογές κάθε πρωτότυπου μυθιστορήματος ή ιστορικού έργου που εικονογραφούσαν. Λόγω συγκεκριμένου αριθμού σελίδων γινόταν και η ανάλογη διασκευή όχι όμως εις βάρος του αληθινού πνεύματος κάθε βιβλίου. Γι' αυτό εξ αρχής, από τη δεκαετία του '40 κιόλας, τα «Κλασσικά Εικονογραφημένα» στις ΗΠΑ πωλούνταν απ' ευθείας στα σχολεία και χιλιάδες αντίτυπα στέλνονταν στις Ενοπλες Δυνάμεις μέσω του Ερυθρού Σταυρού. Ακόμη και σήμερα, πολλές βιβλιοθήκες στις ΗΠΑ και τη Δυτική Ευρώπη χρησιμοποιούν τα «Κλασσικά Εικονογραφημένα» ως μέσον προσέλκυσης των νέων αναγνωστών στη σοβαρή λογοτεχνία. Το στοίχημα των «Κλασσικών» όπως το οραματίστηκε ο εμπνευστής τους Αλμπερτ Κάντερ ήταν η καλλιέργεια της φαντασίας, γι' αυτό η βασική αρχή κάθε εικονογραφημένου τίτλου ήταν η υψηλή αισθητική. Ο Κάντερ είχε απευθυνθεί τότε στην αφρόκρεμα των Αμερικανών εικονογράφων. Ονόματα που ήταν τότε σεβαστά στην Αμερική ως κορυφαίοι εικονογράφοι, όπως αυτά του Αλεξ Μπλουμ, του Νόρμαν Νόντελ, του Τζακ Κέρμπι και του Γκρέιαμ Ινγκελς είχαν σχηματίσει ένα σταθερό επιτελείο. Το εξώφυλλο, π.χ., που σχεδίασε ο Αλεξ Μπλουμ για την «Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων» θεωρείται αξεπέραστο. Εμπνέεται από την πρωτότυπη εικονογράφηση του Σερ Τζον Τένιελ από τη δεκαετία του 1870.

Αυτή η αναγνωρίσιμη αισθητική στα εξώφυλλα και τον εν γένει σχεδιασμό των «Κλασσικών» διεκδικούσε ένα σοβαρό ποσοστό της τεράστιας απήχησής τους σε ένα παγκόσμιο κοινό. Ας σκεφτούμε ότι τα «Κλασσικά Εικονογραφημένα» ώς περίπου το 1970 πωλούσαν στην Ελλάδα επί εβδομαδιαίας βάσεως 60-70.000 αντίτυπα, αριθμός ενδεικτικός της ανταπόκρισης που είχαν βρει ήδη από το πρώτο έτος κυκλοφορίας τους, το 1951. Οι πρώτες σειρές είναι σήμερα ιδιαίτερα συλλεκτικές και ένας αριθμός διατίθεται από τις εκδόσεις «Πεχλιβανίδη» με πιστοποιητικό γνησιότητος. Κοντά στους Αμερικανούς εικονογράφους, τα ελληνικά «Κλασσικά» έφεραν και τους Ελληνες και οι σειρές από τη Μυθολογία, το Βυζάντιο και το '21 συμπληρώνουν μία ηρωική τοιχογραφία. Τα εξώφυλλα των «Κλασσικών Εικονογραφημένων» εκφράζουν μία ξεχωριστή αισθητική (που κανείς δεν μπόρεσε να αντιγράψει) και έχουν σημαδέψει μια ολόκληρη εποχή. Μέσα από αυτά ένα μεγάλο μέρος του κοινού, πάνω από 35 ετών, αναγνωρίζει κομμάτια της ενηλικίωσής του. Καιρός να τα γνωρίσουν και οι νεότεροι...
31 Μαΐου - 30 Ιουνίου

Πηγή

Δείτε την λίστα των Κόμικς
Ο κατάλογος περιλαμβάνει τους τίτλους των τευχών των "Κλασσικών" της πρώτης κυκλοφορίας (1951- περ. 1960) με τη σειρά που εκδόθηκα. Δώστε έμφαση στα Κόμικς με θέμα την Ελληνική Ιστορία. 

1. Οι Άθλιοι
2. Όλιβερ Τουίστ
3. Νήσος των θησαυρών
4. Η καλύβα του Μπάρμπα-Θωμά
5. Ο Ρομπέν των Δασών
6. Η Παναγία των Παρισίων
7. Ιούλιος Καίσαρ
8. Πρίγκηψ και Φτωχός
9. Μιχαήλ Στρογκώφ
10. Τα ταξίδια του Γκιούλιβερ
11. Σιδηρούν Προσωπείον
12. Δον Κιχώτης
13. Τομ Σώγιερ
14. Ο γύρος του κόσμου σε 80 ημέρες
15. Η Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων
16. Τζέιν Έϋρ
17. Οι Τρεις Σωματοφύλακες
18. Οι περιπέτειες του Μάρκο Πόλο
19. Ιωάννα Ντ' Αρκ
20. Ιστορία Δυο Πόλεων
21. Η κυρά της λίμνης
22. Χριστουγεννιάτικη Ιστορία
23. Το κλεμμένο παιδί
24. Δαυΐδ Κόππερφηλντ
25. Ο Αιχμάλωτος της Ζέλντα
26. Βενιαμίν Φραγκλίνος
27. Συρανό Ντε Μπερζεράκ
28. Ο άνθρωπος χωρίς πατρίδα
29. Ένας Γιάνκης του Κοννέκτικατ
30. Οι τελευταίες ημέρες της Πομπηίας
31. Μεγάλες προσδοκίες
32. Το σπίτι με τα επτά αετώματα
33. Όνειρο θερινής νύχτας
34. Είκοσι χιλιάδες λεύγες υπό την θάλασσα
35. Τα σχολικά χρόνια του Τομ Μπράουν
36. Σιδερόφρακτοι ιππότες
37. Ο πύργος των καταιγίδων
38. Οι εργάτες της θαλάσσης
39. Σίλας Μάρνερ
40. Το τραγούδι του Χιαγουάθα
41. Η μυστηριώδης νήσος
42. Λόρνα Ντουν
43. Περσέας και Ανδρομέδα
44. Οικογένεια Ελβετών Ροβινσώνων
45. Η γυναίκα με τα άσπρα
46. Μαύρη Καλλονή
47. Σκωτσέζοι αρχηγοί
48. Ομήρου Ιλιάς
49. Ροβινσών Κρούσος
50. Μετά είκοσι έτη
51. Ο πιλότος
52. Ο δόκιμος Ήζυ
53. Η λεωφόρος του Όρεγκον
54. Ο θαλασσόλυκος
55. Κολοκοτρώνης
56. Άμλετ
57. Υπό δύο σημαίας
58. Ο άνθρωπος που γελά
59. Ιστορία της Δύσεως
60. Κωνσταντίνος Παλαιολόγος
61. Ο ελαφοκυνηγός
62. Το λιβάδι
63. Μυστήρια των Παρισίων
64. Ιβανόης
65. Τζέκυλ και Χάιντ
66. Ο Θησέας και ο Μινώταυρος
67. Ντάνιελ Μπουν
68. Οι αρραβώνες του Μάιλς Στάντις
69. Ο πατριώτης
70. Μοναστήρι και σπίτι
71. Ομήρου Οδύσσεια
72. Οι σκαπανείς
73. Γουλιέλμος Τέλλος
74. Από τη Γη στη Σελήνη
75. Μαύρη Τουλίπα
76. Χωκ Φιν
77. Ο κόμης Μοντεχρήστος
78. Η φεγγαρόπετρα
79. Δαυΐδ Μπάλφουρ
80. Δυο χρόνια στην πλώρη
81. Οι περιπέτειες του Τσελλίνι
82. Σέρλοκ Χολμς
83. Ο Ηρακλής
84. Το Μαύρο Βέλος
85. Τύπη
86. Η κόρη της ζούγκλας
87. Χίλιες και μια νύχτες
88. Προς τη Δύση
89. Ο άρχων του Μπαλλαντρέ
90. Ριχάρδος ο Λεοντόκαρδος
91. Ανάμεσα στα θηρία
92. Μπούφφαλο Μπιλ
93. Οι Κορσικανοί αδελφοί
94. Ριπ Βαν Ουίνκλ
95. Κανάρης ο πυρπολητής
96. Οι ιππότες της Στρογγυλής Τραπέζης
97. Αναζητώντας τον Λίβινγκστων
98. Διπλή επιτυχία
99. Το σήμα του θάρρους
100. Το Χάνι της Γραβιάς
101. Ο ελαφρόμυαλος Ουΐλσον
102. Το λυκόσκυλο
103. Ο αρχηγός των τυφεκιοφόρων
104. Ο ιχνηλάτης
105. Ο Μέγας Αλέξανδρος
106. Ο Ασπροδόντης
107. Η Καταιγίδα
108. Ρομπ Ροϋ
109. Στρατιώτες της τύχης
110. Ο Τολμηρός Μπιλ Χίκοκ
111. Ναυτική ανταρσία
112. Ρήγας Φερραίος
113. Δαίμονες των κυμάτων
114. Κιτ Κάρσον
115. Βασίλειος ο Βουλγαροκτόνος
116. Ερρίκος ο Γ΄
117. Ο Κόκκινος πειρατής
118. Έγκλημα και τιμωρία
119. Αθανάσιος Διάκος
120. Ο Ερωτόκριτος
121. Ο πόλεμος των κόσμων
122. Η μηχανή που τρέχει μέσα στα χρόνια
123. Ρωμαίος και Ιουλιέττα
124. Βατερλώ
125. Η μάχη του Μαραθώνα
126. Ιφιγένεια εν Αυλίδι
127. Η θυσία του Αβραάμ
128. Η μάχη στις Θερμοπύλες
129. Ο μικρός άγριος
130. Η ναυμαχία της Σαλαμίνας
131. Ταξίδι στο κέντρο της γης
132. Ο Μέγας Κωνσταντίνος
133. Μακβέθ
134. Το πνεύμα της μποτίλιας
135. Στα μονοπάτια της ζούγκλας
136. Ο βασιλεύς των Ορέων
137. Οι πρώτοι άνθρωποι στο φεγγάρι
138. Ντέιβιντ Κρόκετ
139. Η πτώσις
140. Οι κατακτήσεις του Καίσαρος
141. Το σκεπαστό αμάξι
142. Αβραάμ Λίνκολν

Διαβάστε τα Εικονογραφημένα Κλασσικά εδώ 


πατώντας πάνω στο εξώφυλλο.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...