₪ ₪ ₪ ₪ ₪ ₪ ₪ ₪ ₪ ₪ ₪ ₪ ₪ ₪ ₪ ₪ ₪ ₪ ₪ ₪ ₪ ₪ ₪

*Άνθρωποι και κυβερνήσεις ποτέ δεν διδάχτηκαν τίποτα από την Ιστορία, ούτε ποτέ καθόρισαν την δράση τους επάνω σε αλήθειες και αρχές στηριγμένες σ' αυτήν *
(Χέγκελ)
*Η ιστορία είναι θεματοφύλακας μεγάλων πράξεων, μάρτυρας του παρελθόντος, παράδειγμα και δάσκαλος για το παρόν και μεγάλος σύμβουλος για το μέλλον.*
(Μιγκέλ Ντε Θερβάντες)
*Την ιστορία μελέτα παιδί μου, γιατί έτσι όχι μόνο τον εαυτό σου και τη ζωή σου θα κάμεις ένδοξη και χρήσιμη στην ανθρώπινη κοινωνία, αλλά και το μυαλό σου οξυδερκέστερο και διαυγέστερο.*
(Ιπποκράτης)
Όποιος ξεχνάει την ιστορία του είναι υποχρεωμένος να την ξαναζήσει*. (Σανταγίανα Ισπανός Φιλόσοφος)

Πέμπτη, 19 Δεκεμβρίου 2013

Γνωρίζατε ότι ο ηθοποιός Γιάννης Γκιωνάκης, είχε κατηγορηθεί για απόπειρα δολοφονίας?

 

Μηχανή του χρόνου: Η απόπειρα δολοφονίας του Γιάννη Γκιωνάκη κατά της μητέρας του Φοίβου

 
Επιστρέφουμε 30 χρόνια πίσω, για μια υπόθεση που είχε προκαλέσει σοκ στην κοινή γνώμη. Ο διάσημος ηθοποιός Γιάννης Γκιωνάκης, είχε κατηγορηθεί για απόπειρα δολοφονίας. Πώς κατέληξε η υπόθεση
Τον Οκτώβριο του 1984, μια είδηση συγκλόνισε τον καλλιτεχνικό κόσμο και την κοινή γνώμη.
Διαβάστε στη Μηχανή του χρόνου, πώς ο δημοφιλής ηθοποιός Γιάννης Γκιωνάκης, έφτασε να πυροβολήσει την τότε σύντροφό του. Η σύλληψη, η προφυλάκιση και η εξαγοράσιμη ποινή.
Ο ηθοποιός, πυροβόλησε για ερωτικούς λόγους, την σύντροφό του Αφροδίτη Κοζανιτά, μέσα στο σπίτι της, στο Καστρί. Σύμφωνα με την Κοζανιτά, αυτή του ζήτησε να χωρίσουν και το ζευγάρι λογομάχησε. Κατά τη διάρκεια του καυγά, ο Γκιωνάκης  έβγαλε το πιστόλι «Σμιθ & Γουέσον», που είχε πάντα μαζί του, την πυροβόλησε και έφυγε από το σπίτι.
Το θύμα, αν και τραυματισμένο, κατάφερε να ειδοποιήσει την αστυνομία, που τη μετέφερε στο νοσοκομείο ΚΑΤ. Εκεί, διαπιστώθηκε ότι έφερε διαμπερές τραύμα στον αριστερό ωμοθώρακα.
Ο Γκιωνάκης συνελήφθη και προφυλακίστηκε. Από την πρώτη στιγμή υποστήριξε, ότι ήταν αθώος και δεν είχε καμία πρόθεση να σκοτώσει τη σύντροφό του, την οποία, όπως έλεγε, υπεραγαπούσε. Οι δίκες κράτησαν περίπου δυόμισι χρόνια και ο Γκιωνάκης επηρεάστηκε πολύ σοβαρά σε ψυχολογικό επίπεδο. Πόσο μάλλον η Κοζανιτά, που δέχθηκε και τον πυροβολισμό.

  Η κατάθεση της Κοζανιτά
Κατά την ακροαματική διαδικασία, η Αφροδίτη Κοζανιτά, περιέγραψε λεπτό προς λεπτό το μοιραίο βράδυ της 14ης Οκτωβρίου.
Όπως είπε, ο σύντροφός της, της τηλεφώνησε και της ζήτησε να συναντηθούν, γιατί δεν ήταν καλά. Υπέφερε από ζάχαρο και νωρίτερα είχε πάθει κρίση.
Το ζευγάρι συναντήθηκε στο σπίτι της Κοζανίτα στο Καστρί, όπου άκουγαν μια κασέτα με τραγούδια, που είχε γράψει ο Γκιωνάκης γι’ αυτήν.
Τότε, η Κοζανιτά, όπως κατέθεσε, βρήκε ευκαιρία και ξεκίνησε μια συζήτηση, που αν και είχαν επαναλάβει αρκετές φορές, δεν είχε οδηγήσει πουθενά.
Το θέμα ήταν η επισημοποίηση της σχέσης τους. Ο Γκιωνάκης ήταν ακόμα παντρεμένος, αλλά όπως έλεγε, δεν τον συνέδεε τίποτα με τη σύζυγό του.
Ωστόσο, δεν έπαιρνε την απόφαση να χωρίσει. Όταν εκείνη διαπίστωσε, ότι οδηγούνταν σε αδιέξοδο, του ζήτησε να διακόψουν τη σχέση τους. Εκείνος θόλωσε.
Της  είπε, ότι δεν θα μπορούσε να ζήσει μακριά της. Αυτή, θυμωμένη, βγήκε από το δωμάτιο. Ο Γκιωνάκης την ακολούθησε και την πυροβόλησε τρεις φορές.
Αμέσως μετά έφυγε από το σπίτι. Η γυναίκα, στην αρχή, δεν είχε καταλάβει, ότι μια από τις σφαίρες είχε βρει στόχο και μόλις διαπίστωσε ότι ήταν χτυπημένη, κάλεσε την αστυνομία.
Παρακολούθηση με ψευδώνυμο
Αναφερόμενη στη σχέση τους, η Κοζανιτά είπε ότι είχε ερωτευθεί τον ηθοποιό, αλλά δεν άντεχε τα δύο μεγάλα του ελαττώματα: τη ζήλεια και την αθυροστομία του.
«Με υποψιαζόταν και έκανε απίθανα πράγματα. Με παρακολουθούσε συνεχώς με το ψευδώνυμο Δημητρακόπουλος και πολλές φορές στηνόταν κάτω από το σπίτι μου, για να δει ποιος μπαίνει και ποιος βγαίνει. Μου έκανε πολλές σκηνές», είπε το θύμα.
Στο τέλος της κατάθεσής της, εξέπληξε τους δικαστές και το ακροατήριο, αθωώνοντας με τα λόγια της τον Γκιωνάκη: «Σας διαβεβαιώνω, ότι δεν ήρθε με πρόθεση να με δολοφονήσει. Αν ήθελε να με σκοτώσει, θα τα είχε καταφέρει. Σίγουρα είχε ελαττώματα, αλλά δεν ήταν εγκληματική φυσιογνωμία».

  Η απόφαση του δικαστηρίου
Αρχικά, ο Γκιωνάκης αντιμετώπιζε τη βαριά κατηγορία για απόπειρα ανθρωποκτονίας και παράνομη οπλοφορία και οπλοχρησία.
Όταν ολοκληρώθηκαν οι καταθέσεις των μαρτύρων και του θύματος, ο εισαγγελέας μετέτρεψε το κατηγορητήριο σε επικίνδυνη σωματική βλάβη, με την αναγνώριση ελαφρυντικού, ικανοποιώντας τόσο τον ίδιο, όσο και τον συνήγορό του, Αλέξανδρο Λυκουρέζο.
Η ποινή που επιβλήθηκε τελικά στον ηθοποιό, ήταν 15 μήνες φυλάκιση και ήταν εξαγοράσιμη. Έτσι, ο ηθοποιός κατέβαλε το απαιτούμενο ποσό και αφέθηκε ελεύθερος.
Η Αφροδίτη Κοζανιτά, εκτός από σύντροφος και θύμα του Γιάννη Γκιωνάκη, είναι και μητέρα του γνωστού συνθέτη και στιχουργού Φοίβου. Ο ίδιος έχει αναφερθεί, κατά καιρούς σε συνεντεύξεις του, στη σχέση της μητέρας του με τον ηθοποιό, αλλά ποτέ δεν έχει σχολιάσει το περιστατικό του πυροβολισμού.
Η κόρη του Γιάννη Γκιωνάκη, η Πωλίνα, επίσης ηθοποιός, όταν ρωτήθηκε αν θα συνεργαζόταν με τον Φοίβο, είπε πως δεν έχει τίποτα να χωρίσει με τον συνθέτη και πως τα παιδιά δεν πρέπει να πληρώνουν τα λάθη των γονιών τους.

ΠΗΓΗ

Τετάρτη, 18 Δεκεμβρίου 2013

Φύλλο εφημερίδας της Εθνικοσοσιαλιστικής Εθνικής Σημαίας του Γεωργίου Μερκούρη

Το συγκεκριμένο φύλλο δημοσιεύτηκε την Κυριακή 09 Δεκεμβρίου 1934, στο υπάρχον φύλλο λείπει, προφανώς, συγγραφικό απόσπασμα στην δεξιά πλευρά το οποίο δεν γνωρίζουμε τι λέει.. Το συγκεκριμένο φύλλο, το αλιεύσαμε στο διαδίκτυο και θεωρήσαμε ότι είναι ενδιαφέρον για την μελέτη της εποχής εκείνης. Το παρόν ιστολόγιο είναι ακομμάτιστο και δεν εκφράζεται από καμία ιεολογική - πολιτική πεποίθηση και σκοπιά.

Δείτε εδώ το βιογραφικό σημείωμα του ιδρυτή της Εφημερίδας από την βικιπαίδεια.

Πατήστε εδώ για να το μελετήσετε

Παρασκευή, 13 Δεκεμβρίου 2013

Βούλγαροι κατάσκοποι στο Άγιο Όρος με ράσα και θρησκευτικά αξιώματα.

Στις δεκαετίες του 1970 και του 1980, Βούλγαροι μοναχοί είχαν σταλεί ως μυστικοί πράκτορες στα ορθόδοξα μοναστήρια του Αγίου Όρους. Ήταν η «Επιχείρηση Ακρόπολη», που ονομάστηκε έτσι από τη βουλγαρική Μονή Ζωγράφου, που είναι χτισμένη σαν φρούριο, στις πλαγιές του Άθωνος. Από τη δεκαετία του 1970, οι πράκτορες της Νταρζάβνα Σίγκουρνοστ (DS), της μυστικής υπηρεσίας της κομμουνιστικής Βουλγαρίας, έκαναν τα πάντα, για να διεισδύσουν σε αυτό, ώστε να βάλουν χέρι στα πλούτη του Αγίου Όρους: σπάνια βιβλία, εικονίσματα και άλλα θρησκευτικά και ιστορικά κειμήλια. «Τι δεν θα έδινα, για να πάρω στα χέρια μου τον φάκελο αυτής της επιχείρησης», λέει ο Χρίστοφ, ένας από τους καλύτερους Βούλγαρους ειδικούς για την DS, στον Αλεξάντρ Λεβί της γαλλικής «Λε Φιγκαρό», η οποία αφιερώνει μια σελίδα στο θέμα. Ωστόσο, ο αποχαρακτηρισμός αυτού του φακέλου αργεί, τροφοδοτώντας φήμες ότι μπορεί να έχει καταστραφεί.

Η επιχείρηση πραγματοποιήθηκε πράγματι, όπως φαίνεται από πολλούς φακέλους, που αποχαρακτηρίστηκαν. «Για την Επιχείρηση Ακρόπολη θα έχουμε ανάγκη πολύ εξειδικευμένους πράκτορες, ικανούς να παραμείνουν για καιρό επιτόπου, χωρίς να ξεσκεπαστούν», διαβάζει κανείς, για παράδειγμα, στην αρχή του φακέλου του μητροπολίτη Βάρνας, Κύριλλου, γνωστότερου στους κόλπους της DS με το όνομα πράκτορας Κοβάτσεφ. Ο μετέπειτα μητροπολίτης ήταν ένας από τους πράκτορες, όπως και ένας άλλος νεαρός μοναχός, ο Ναθαναήλ. Η DS τους είχε επιλέξει από πολύ νέους και τους είχε στείλει να σπουδάσουν Θεολογία στην Αθήνα. Το 1976, εξοπλισμένος με μια ειδική φωτογραφική μηχανή, ο Κοβάτσεφ πήγε στο Άγιον Όρος, με αποστολή να περάσει από κόσκινο την κληρονομιά των μοναστηριών και να πάρει τον σφυγμό της θρησκευτικής κοινότητας.

Στη Μονή Ζωγράφου, ο Κοβάτσεφ περιέγραψε με λεπτομέρειες τις ίντριγκες της μικρής ομάδας των μοναχών, οι οποίοι συνωμοτούσαν, καβγάδιζαν για τα κλειδιά του ταμείου, έκλεβαν ζαχαρωτά από την τραπεζαρία και διακινούσαν λαθραία οινοπνευματώδη… Η DS έθεσε επιδέξια, προς όφελός της, αυτές τις διαιρέσεις και τις αδυναμίες. Ο πράκτορας κοβάτσεφ στο Άγιο Όρος. Ο πράκτορας Κοβάτσεφ. Ο νεαρός μοναχός πήγε και σε άλλα μοναστήρια, αναζητώντας βουλγαρικά κειμήλια. Όταν δεν μπορούσε να τα κλέψει, κρατούσε σημειώσεις και τα φωτογράφιζε. Η ελληνική υπηρεσία αντικατασκοπίας αύξησε την επαγρύπνησή της, σε σχέση με αυτούς τους ξένους «μοναχούς με επωμίδες». Την πλήρωσε ο πράκτορας Κοβάτσεφ. Την άνοιξη του 1979, οι ελληνικές Αρχές έβαλαν αιφνιδίως τέλος στην παραμονή του στη χώρα, επισήμως επειδή «υπερέβη τα καθήκοντά του». Ωστόσο, οι ιδιαίτερα εξευτελιστικές συνθήκες της εκδίωξής του από τον Άθωνα -τον τραβούσαν από τα μαλλιά, του έβγαλαν τα ράσα και τον έδεσαν πάνω σε ένα μουλάρι- δείχνουν πως η πραγματική φύση των δραστηριοτήτων του, δεν διέφυγε της προσοχής αυτών που τον φιλοξενούσαν. Στη συνέχεια, η DS έστειλε στον Άθωνα τον Ναθαναήλ, ή πράκτορα Μπλαγκόεφ, ο οποίος από το 1976 έως το 1980 επισκέφθηκε επανειλημμένως το Άγιον Όρος. Από τις αναφορές του, πληροφορείται κανείς πως υπήρχαν τουλάχιστον άλλοι δύο μοναχοί της Μονής Ζωγράφου, που ήταν πράκτορες της DS, χωρίς να γνωρίζει ο ένας για τον άλλον.

Ο πράκτορας Μπλαγκόεφ χρησίμευσε πολύ στις βουλγαρικές υπηρεσίες, για να εντοπίσουν ακίνητα των μοναχών, που ενδιαφέρουν πολύ το βουλγαρικό κράτος. Το 1980, κατά τη διάρκεια συνάντησης των υπουργών Εξωτερικών της Ελλάδας και της Βουλγαρίας, οι Βούλγαροι παρουσίασαν τη φωτοτυπία ενός εγγράφου του 1856, που φέρει τη σύγχρονη σφραγίδα της Μονής Ζωγράφου με κυριλλικούς χαρακτήρες, «γεγονός που έθεσε προσωρινά τέλος στις ελληνικές διεκδικήσεις» επί της μονής, γράφει ο ιστορικός Μόμτσιλ Μετόντιεφ. Όταν επέστρεψε στη Σόφια, ο Ναθαναήλ έγινε αρχιμανδρίτης κατόπιν πιέσεων των μυστικών υπηρεσιών. Η DS τον προόριζε για επόμενο ηγούμενο της Μονής Ζωγράφου, αλλά τελικά πήγε στο Ρέγκενσμπουργκ και μετά στο Λονδίνο, προτού γίνει μητροπολίτης Νευροκοπίου Βουλγαρίας το 1994. «Έχει καταλάβει, πόσο μπορούν να τον ωφελήσουν, σε επαγγελματικό επίπεδο, οι σχέσεις του με την υπηρεσία», σημείωνε ήδη από το 1980, ο αξιωματικός της DS, που ήταν χειριστής του. -

 See more at: http://www.mixanitouxronou.gr/70s-80s-voulgari-kataskopi-sto-agio-oros-rasa-ke-thriskeftika-axiomata/#sthash.yBIH1O7T.sZqcjv9y.dpuf

Δευτέρα, 9 Δεκεμβρίου 2013

Αριστοτέλης VS Πλάτωνα: Οι διαφορές των δύο γιγάντων

Μελετώντας την πορεία της Φιλοσοφίας στον Ελληνικό κόσμο, συναντάμε μεγάλες προσωπικότητες που με τη σκέψη και το έργο τους χάραξαν βαθιά την Ιστορία του Πολιτισμού και επέδρασαν στη διαμόρφωσή του χιλιάδες χρόνια μετά την εποχή τους. Ανάμεσα σ’ αυτούς συγκαταλέγονται ο Πλάτωνας και ο Αριστοτέλης, δύο πραγματικοί γίγαντες της διανόησης και του πνεύματος, που συνδέθηκαν στενά μεταξύ τους, δίδαξαν μεγάλες αλήθειες, αναγνωρίστηκαν και τιμήθηκαν από τις μεταγενέστερες γενιές μέχρι και σήμερα για την προσφορά τους.


Στα έργα τους συναντάμε πολλά κοινά σημεία στις απόψεις τους για τη ζωή, τον άνθρωπο, την ηθική, κάτι που άλλωστε είναι φυσικό εφόσον συνδέθηκαν μεταξύ τους ως Δάσκαλος και Μαθητής. Συναντάμε όμως και κάποιες διαφορές στην αντίληψή τους για τον Κόσμο, την πολιτική και τη θέση της γυναίκας στην κοινωνία.

Οι διαφορές μεταξύ των δύο φιλοσόφων

Ο Πλάτωνας γεννήθηκε το 428 π.Χ. στην Αθήνα. Οι γονείς του κατάγονταν από αριστοκρατική γενιά. Έτσι η μόρφωσή του ήταν προσεγμένη. Από τα νεανικά του χρόνια εκδήλωσε το ενδιαφέρον για την πολιτική και τα όσα συνέβαιναν στην Αθήνα. Όταν ήταν 20 ετών, γνώρισε το μετέπειτα δάσκαλό του, Σωκράτη, κοντά στον οποίο έμεινε για 8 χρόνια, μέχρι και το θάνατό του. Με τον Σωκράτη ανέπτυξε μία ιδιαίτερη σχέση ως μαθητής του, καθώς η διδασκαλία του επηρέασε με αποφασιστικό τρόπο τη διαμόρφωση του εσωτερικού κόσμου του Πλάτωνα.
Ο Πλάτωνας φρόντισε, μετά το θάνατο του δασκάλου του, να διασώσει και να μεταδώσει τις διδασκαλίες και τη μεγαλειώδη φυσιογνωμία του, γράφοντας τους γνωστούς σωκρατικούς διαλόγους.

Όταν επέστρεψε στην Ελλάδα, μετά από πολλά ταξίδια, ίδρυσε το 387 π.Χ. στην Αθήνα μία φιλοσοφική Σχολή κοινοβιακού χαρακτήρα, την οποία ονόμασε Ακαδημία προς τιμή του ήρωα Ακάδημου. Εκεί δίδαξε για 40 ολόκληρα χρόνια, ως το θάνατό του, σύμφωνα με τα ιδανικά του και με το σωκρατικό πνεύμα.
Η Ακαδημία αναδείχθηκε στον ελλαδικό χώρο σε έναν καταλυτικό φορέα γνώσης και διαμόρφωσης σημαντικών προσωπικοτήτων της εποχής και ανέδειξε πολλά μεγάλα ονόματα στον τομέα της φιλοσοφίας και επιστήμης. Ένα από αυτά ήταν ο Αριστοτέλης.

Ο Αριστοτέλης γεννήθηκε στα Στάγειρα της Χαλκιδικής το 384 π.Χ. Ο πατέρας του ήταν φημισμένος γιατρός, γεγονός που πιθανόν επηρέασε το ενδιαφέρον του γιού του για τη βιολογία και τη φυσική.
Στην Ακαδημία του Πλάτωνα μπήκε σε ηλικία 18 ετών και έμεινε σ' αυτήν 19 χρόνια, μέχρι και το θάνατο του δασκάλου του. Ανέπτυξε μαζί του στενή σχέση και σεβασμό προς το πρόσωπό του, αλλά διαφώνησε και διαφοροποιήθηκε σε μεγάλο βαθμό πάνω σε ορισμένες ιδέες και θέσεις του. Γι’ αυτό και λέγεται ότι ο Πλάτωνας τον αποκαλούσε “πόλο”, δηλαδή πουλάρι που κλωτσάει τη μητέρα του στην κοιλιά μόλις γεννηθεί.
Οι διαφωνίες των δύο μεγάλων φιλοσόφων είναι ένα θέμα που αξίζει να μελετήσει κανείς. Ας δούμε όμως πιο συγκεκριμένα τα σημεία στα οποία είχαν διαφορετική θεώρηση.

Σημείο πρώτο: Η Θεωρία των Ιδεών


Το πρώτο κύριο και βασικό σημείο διαφωνίας τους ήταν η αντίληψή τους για τον Κόσμο. Ο Πλάτωνας πίστευε ότι πίσω από τον κόσμο των αισθήσεων και της Ύλης υπήρχε μία άλλη πραγματικότητα, την οποία ονόμαζε “Κόσμο των Ιδεών”. Σ’ αυτόν τον κόσμο υπάρχουν και βρίσκονται τα καλούπια, οι αιτίες, τα πρότυπα όλων των πραγμάτων και φαινομένων που αντιλαμβανόμαστε μέσω των αισθήσεων γύρω μας. Όλα είναι φτιαγμένα με βάση μία διαχρονική μορφή, που παραμένει αιώνια και σταθερή παρά τις μεταβολές που ο χρόνος επιφέρει στα πάντα. Αυτές οι διαχρονικές μορφές μοιάζουν να είναι τα πρωταρχικά στοιχεία της φύσης, κάτι σαν διανοητικά και αφηρημένα σχήματα που διαμορφώνουν τα φυσικά φαινόμενα και που ο αριθμός τους είναι συγκεκριμένος. Έτσι πίσω από τον άνθρωπο υπάρχει η “ιδέα-άνθρωπος”, πίσω από το άλογο, υπάρχει η “ιδέα- άλογο”, κ.ο.κ.

Ο Αριστοτέλης από τη μεριά του είχε εντελώς αντίθετη άποψη. Γι’ αυτόν ο Πλάτωνας είχε αναποδογυρίσει την πραγματικότητα. Συμφωνούσε στο ότι ο φυσικός κόσμος διέπεται από μεταβλητότητα, παροδικότητα και φθορά. Αλλά οι «ιδέες» του Πλάτωνα γι’ αυτόν δεν είναι οι αρχικές μορφές των πραγμάτων, αλλά είναι ένα κατασκεύασμα της λογικής του ανθρώπου, που δημιουργείται μέσα από την εμπειρία. Δηλαδή η ιδέα μας για το άλογο σχηματίζεται από τη λογική μας, αφού έχουμε δει και συγκρίνει μέσα στη φύση ένα μεγάλο αριθμό αλόγων και έχουμε καταλήξει σ’ εκείνα τα χαρακτηριστικά που είναι κοινά σε όλα, πέρα από τις διαφορές τους. Αυτό το σύνολο κοινών χαρακτηριστικών είναι η ιδέα ή «μορφή», όπως την αποκαλούσε ο Αριστοτέλης, η οποία δεν προϋπάρχει σε κάποιον ειδικό κόσμο, αλλά συναντάται μέσα στο καθετί.

Για τον Πλάτωνα η ύψιστη πραγματικότητα βρίσκεται στον Κόσμο των Ιδεών και των Αρχετύπων. Για τον Αριστοτέλη η ύψιστη πραγματικότητα βρίσκεται σ’ αυτό που αντιλαμβανόμαστε με τις αισθήσεις μας. Για τον Πλάτωνα όλα όσα βλέπουμε γύρω μας είναι αντανακλάσεις άλλων πραγμάτων, που υπάρχουν στον Κόσμο των Ιδεών-κι επομένως και μέσα στην ψυχή του ανθρώπου. Για τον Αριστοτέλη όσα υπάρχουν μέσα στην ψυχή του ανθρώπου είναι αντανακλάσεις των πραγμάτων και των αντικειμένων του φυσικού κόσμου.

Σημείο δεύτερο: Η Πολιτική

Ένα άλλο σημαντικό σημείο διαφωνίας μεταξύ των δύο φιλοσόφων είναι η θεώρησή τους για το ποιός είναι ο καλύτερος τρόπος (πολίτευμα) διακυβέρνησης ενός κράτους. Στο έργο του Αριστοτέλη «Πολιτικά» και στο έργο του Πλάτωνα «Πολιτεία» εκφράζονται οι πολιτικές τους θέσεις με αρκετές κοινές, αλλά και διαφορετικές αντιλήψεις. Ο Πλάτωνας μιλάει για την ιδανική Πολιτεία, που είναι ιδανική επειδή κυβερνάται με το πολίτευμα της «αριστοκρατίας», δηλαδή κυβερνάται από ένα σύνολο ανθρώπων που ξεχωρίζουν για τη σοφία, τη γνώση, την αρετή, τη δικαιοσύνη και την ικανότητα διακυβέρνησης των πολιτών.
Ο κάθε πολίτης μέσα σ’ αυτήν έχει μία σημαντική θέση, που είναι σύμφωνη με τη φύση, τις ικανότητες και το έργο που έχει αναλάβει να προσφέρει ανάλογα με τις κλίσεις του. Έτσι μπορεί να ανήκει στην τάξη των αρχόντων (κυβερνήτες), στην τάξη των φυλάκων – πολεμιστών (υπερασπιστές της ασφάλειας της πόλης από επιθέσεις) και στην τάξη των γεωργών, εμπόρων, τεχνιτών (αυτοί που διασφαλίζουν τα μέσα που χρειάζεται η πόλη για να διατηρηθεί ζωντανή και να επιβιώσει). Οι τάξεις αυτές είναι συμβολικές περισσότερο παρά πραγματικές, και δεν σχηματίζονται με βάση κοινωνικο/οικονομικά ή επαγγελματικά κριτήρια. Σχετίζονται με τα τέσσερα στοιχεία της Φύσης (γη, νερό, αέρας, φωτιά), που αντιστοιχούν σε χαρακτηριστικά της ανθρώπινης φύσης.
Οπότε, ο κάθε πολίτης ανήκε σε μία από αυτές τις τάξεις σύμφωνα με τα ιδιαίτερα γνωρίσματά του και ανάλογα με την εκπαίδευση που χρειαζόταν να πάρει, προκειμένου να καλλιεργήσει τον χαρακτήρα, το πνεύμα και γενικά τον εσωτερικό του κόσμο.

Κατά τον Αριστοτέλη, οι πολίτες χωρίζονται με βάση οικονομικά κριτήρια σε τάξεις γεωργών, τεχνιτών και εμπόρων, ενώ κοινωνικά χωρίζονται σε φτωχούς, πλούσιους και μεσαίους. Από τη σχέση που έχουν μεταξύ τους οι φτωχοί και οι πλούσιοι θα διαμορφωθεί η μορφή του πολιτεύματος. Οι φτωχοί συνήθως είναι περισσότεροι από τους πλούσιους. Ανάλογα με το πώς είναι μοιρασμένη η δύναμη και με το πού αυτή συγκεντρώνεται, καθορίζεται και το είδος του πολιτεύματος, που μπορεί να έχει τρεις μορφές: μοναρχία ή βασιλεία (ένας κυβερνά), αριστοκρατία (λίγοι κυβερνούν) ή δημοκρατία (πολλοί κυβερνούν). Για να μην ξεπέσουν και αλλοιωθούν αυτές οι πολιτειακές μορφές σε τυραννία, ολιγαρχία και οχλοκρατία αντίστοιχα, θα πρέπει σκοπός των αρχόμενων να είναι το κοινό καλό και όχι το συμφέρον του ενός ή των λίγων.
Η προτίμηση του Αριστοτέλη στρέφεται στη «Μέση Πολιτεία», δηλαδή σ’ αυτό που σήμερα κατανοούμε ως δημοκρατικό πολίτευμα, όπου η μεσαία τάξη εξασφαλίζει την ισορροπία ανάμεσα στους φτωχούς και τους πλούσιους και κρατά το κέντρο βάρους στη μέση στις μεταξύ τους συγκρούσεις.

Σημείο τρίτο: Η εικόνα της γυναίκας

Ένα άλλο σημείο διαφοροποίησης των δύο γιγάντων είναι οι απόψεις τους για τη γυναίκα. Η θέση που ο Πλάτωνας δίνει σ’ αυτήν μέσα στην Πολιτεία του είναι ισάξια με αυτήν του άντρα. Πίστευε ότι οι γυναίκες μπορούν να κυβερνήσουν εξίσου καλά με τους άντρες, επειδή η σωφροσύνη, η λογική, η ανδρεία, η αρετή δεν είναι θέμα φύλου, αλλά ψυχής, εκπαίδευσης και μόρφωσης. Τόνιζε ότι μία πολιτεία που δεν δίνει παιδεία στις γυναίκες της, «μοιάζει με τον άνθρωπο που δεν εξασκεί και δε γυμνάζει παρά μονάχα το δεξί του χέρι» (Ο Κόσμος της Σοφίας, J. Gaarder).

Αντίθετα ο Αριστοτέλης θεωρεί τη γυναίκα υποδεέστερη του άντρα, καθώς πιστεύει ότι σε σχέση μ’ αυτόν κάτι της λείπει και ότι είναι ένας «ατελής άντρας». Κατά τη διαδικασία της αναπαραγωγής, επειδή η γυναίκα έχει έναν παθητικό ρόλο (δέχεται) και ο άντρας έναν ενεργητικό (δίνει), το παιδί κληρονομεί μόνο τις ιδιότητες του άντρα (κάτι που όπως γνωρίζουμε σήμερα δεν ισχύει).

Η εικόνα και θεώρηση του Αριστοτέλη για τις γυναίκες υιοθετήθηκε στον Μεσαίωνα, όπου η γυναίκα υποβαθμίστηκε, θεωρήθηκε πηγή του κακού και του πονηρού και περιορίστηκε στον αναπαραγωγικό της ρόλο μόνο.

Παρά τις διαφωνίες που υπάρχουν ανάμεσα στον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη, είναι σημαντικό να τονιστεί ότι συναντάμε και «συμφωνίες», δηλαδή κοινά σημεία. Και οι δύο μιλούν για την ψυχή και τη σημασία της για τον άνθρωπο, και οι δύο τονίζουν πως η ευτυχία είναι συνώνυμο της αρετής και των υψηλών αξιών και ιδανικών, και οι δύο μας υπενθυμίζουν ότι σκοπός ενός Κράτους θα πρέπει να είναι το καλό και η καλλιέργεια όλων των πολιτών του.

Σίγουρα όμως διαπιστώνουμε ότι τόσο ο σοφός Πλάτων όσο και ο λογικός Αριστοτέλης δίνουν πολλές χρήσιμες και σημαντικές απαντήσεις σε ερωτήματα και προβληματισμούς της σημερινής εποχής, γι’ αυτό και μπορούν να είναι ταυτόχρονα σύγχρονοι αλλά και διαχρονικοί.


ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

1. Jostein Gaarder, “Ο Κόσμος της Σοφίας», εκδ. Νέα Σύνορα – Α.Α. Λιβάνη, Αθήνα 1994
2. Zemb J.M., “Αριστοτέλης», εκδ. Νέα Σύνορα-Α. Α. Λιβάνη, Αθήνα 1979
3. Παττακός Σ., «Η Μυστική διδασκαλία του Πλάτωνα», εκδ. Νέα Ακρόπολη, Αθήνα 2004
4. Κατσιμάνης Κ. – Ρούσσος Ε. , «Φιλοσοφία», εκδ. ΟΕΔΒ, Αθήνα
5. Αριστοτέλης, «Περί Ψυχής», τομ. Α΄, εκδ. Βιβλιοθήκη Κλασσικών Σπουδών, Αθήνα 1976
6. Τόγιας Β. – Ρούσσος Ε., «Φιλοσοφικά κείμενα», εκδ. ΟΕΔΒ, Αθήνα
7. Κορδάτος Ι., «Ιστορία της Αρχαίας Ελληνικής Φιλοσοφίας», εκδ. Μπουκουμάνη, Αθήνα 1972
8. Κελεσίδου-Γαλανού Α., Αλατζόγλου – Θεμέλη Γ., Ρούσσος Ε., «Ανθολόγιο Φιλοσοφικών κειμένων», εκδ. ΟΕΔΒ, Αθήνα 1977
9. Αριστοτέλης, «Μικρά Φυσικά», Άπαντα, τομ. 33, εκδ. Κάκτος, Αθήνα.
10. Δεσποτοπούλου Κ. Ι., «Μελετήματα Φιλοσοφίας», εκδ. Παπαζήση, Αθήνα 1981
11. Κελεσίδου-Γαλανού Α., Αλατζόγλου – Θεμέλη Γ., Ρούσσος Ε., «Στοιχεία Φιλοσοφίας (Εισαγωγή στη Φιλοσοφία), εκδ. ΟΕΔΒ, Αθήνα 1981
12. Αργυρόπουλος Ο. «Μεγάλες μορφές», εκδ. Μίνωας, Αθήνα
13. Στεφανόπουλος Κ.Γ., «Αρχαίοι Έλληνες Φιλόσοφοι», εκδ. Αγγελόπουλος-Μπρουζιώτης Γ., Αθήνα 1976
14. Καρακώστα Ν., «Αριστοτέλης, ο πρώτος θεωρητικός του δημοκρατικού πολιτεύματος», άρθρο εφημερίδας «Τύπος της Κυριακής», ενότητα «Ιδεοδείκτης», 2/10/2005.

ΠΗΓΗ

H ζωή και το έργο του Πλάτωνα σε animated βίντεο


Τετάρτη, 4 Δεκεμβρίου 2013

H επιχείρηση μεταφοράς των S-300 στην Eλλάδα


Πώς εγκαταστάθηκαν οι ρωσικοί πύραυλοι στην Kρήτη το 1999, που προορίζονταν για την Κύπρο. Οι διαπραγματεύσεις με τους Pώσους, το μυστικό δρομολόγιο, τα καμουφλάζ και οι παραπλανητικές κινήσεις για τους Tούρκους PEΠOPTAZ: ΔHMOΣ BEPYKIOΣ
demos@pegasus.gr
 
Eπιχείρηση «Δίας» είχε ονομαστεί το άκρως απόρρητο σχέδιο μεταφοράς των αντιαεροπορικών συστημάτων S-300 από την Aγία Πετρούπολη στην Kρήτη το βράδυ της 22ας Mαρτίου του 1999. Eπτά χρόνια μετά, το «Eθνος» αποκαλύπτει ολόκληρο το σχέδιο.
Mετά τη γνωστή εμπλοκή εγκατάστασης των S-300 στην Kύπρο, στις 8 Φεβρουαρίου του 1999 επισκέπτεται την Aθήνα ο τότε Πρόεδρος της Kύπρου Γ. Kληρίδης, όπου αποφασίζεται από κοινού με την Aθήνα η μεταφορά των αντιαεροπορικών πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς στην Eλλάδα και η ένταξή τους στον Eνιαίο Aμυντικό Xώρο Eλλάδας Kύπρου.
Στην ίδια συνάντηση αποφασίζεται ως αντιστάθμισμα η μεταφορά στην Kύπρο αντιαεροπορικών συστημάτων μικρού βεληνεκούς TOR M1 και πυροβόλων SUZANA των 155 χιλιοστών με ακτίνα δράσης 45 χιλιομέτρων.
H ελληνική κυβέρνηση αναθέτει στον Γ. Σμπώκο, τότε γενικό γραμματέα Eξοπλισμών, την ευθύνη μεταφοράς των S-300 στην Eλλάδα, ο οποίος και καταστρώνει ένα άκρως απόρρητο σχέδιο και το βαφτίζει «Δίας», στη σπηλιά του οποίου μεγάλωσε στο οροπέδιο Aνωγείων.
Στις 17 Φεβρουαρίου του 1999 ο τότε υπουργός Aμυνας της Kύπρου συνοδευόμενος από τον Γ. Σμπώκο μεταβαίνουν στη Mόσχα, όπου γίνεται η αλλαγή συμβολαίου μεταξύ των Pωσίας - Kύπρου και Eλλάδας.
Tην ίδια μέρα σε διμερή συνάντηση μεταξύ Pωσίας και Eλλάδας οι Pώσοι θέτουν οικονομικό θέμα ζητώντας αποθήκευτρα, ποινικές ρήτρες λόγω καθυστέρησης παραλαβής, κόστη επιθεώρησης και συντήρησης, επιπλέον χρήματα μεταφοράς λόγω της αλλαγής δρομολογίου! O Σμπώκος στυλώνει τα πόδια. Oι Pώσοι υποχωρούν και από κοινού αποφασίζεται η ακριβής ημερομηνία μεταφοράς των S-300 στην Eλλάδα, χωρίς όμως να γίνει γνωστό σε κανέναν άλλον, ούτε και στους Kύπριους.
Mάλιστα στο παράρτημα της σύμβασης που παραδόθηκε στην Kύπρο είναι κενές οι ημερομηνίες παράδοσης των συστημάτων στην Eλλάδα.
Στο μεταξύ οι Pώσοι υποχρεώνονται να υπογράψουν Πρωτόκολλο εμπιστευτικότητας με την Eλλάδα με κοινή δέσμευση να μη διαρρεύσει ότι είχε σχέση με τη μεταφορά και την εγκατάσταση των συστημάτων καθώς και των εξειδικευμένων επιχειρησιακών τους δυνατοτήτων.
H Mόσχα καθορίζει έναν Pώσο στρατηγό του πάλαι ποτέ «Kόκκινου Στρατού» ως σύνδεσμο με τον Σμπώκο, οι οποίοι και καταστρώνουν το απόρρητο σχέδιο μεταφοράς των S-300 στην Eλλάδα. Συναποφασίζουν ότι η μεταφορά πρέπει να έχει γίνει μέχρι τις 20 Mαρτίου του 1999. Mεταξύ τους συνομιλούν σε κωδικούς και μέσω κρυπτοτηλεφώνων.
Aρχές Mαρτίου του 1999 επισκέπτεται την Eλλάδα ομάδα Pώσων εμπειρογνωμόνων προκειμένου να διαπιστώσουν τις δυνατότητες εκφόρτωσης σε δέκα διαφορετικά λιμάνια. Oι Pώσοι συνοδεύονταν από Eλληνες στρατιωτικούς. Tα λιμάνια ήταν αριθμημένα ως εξής:
1. Kερατσίνι
2. Nαύσταθμος Σαλαμίνας
3. Hράκλειο
4. Σούδα (Bάση Σούδας)
5. Σητεία
6. Eμπορικό λιμάνι Σούδας
7. Kαλαμάτα
8. Pόδο
9. Θεσσαλονίκη
10. Bόλος
O αθεόφοβος ο Σμπώκος πήγε τους Pώσους μέσα στο στόμα του λύκου και έκαναν επιθεώρηση στο λιμάνι της αμερικανικής βάσης της Σούδας!
Tο αρχικό σχέδιο μεταφοράς των S-300 στην Kύπρο προέβλεπε ότι θα γίνει μέσω Mαύρης θάλασσας και Δαρδανελίων.
Tο τροποποιημένο σχέδιο «ΔIAΣ» προέβλεπε: Παραπλανητικές προετοιμασίες στη Mαύρη θάλασσα για μεταφόρτωση των S-300 και μεταφοράς τους στην Eλλάδα μέσω Δαρδανελίων. H τουρκική MIT είχε ήδη στρέψει τις κεραίες της στην περιοχή καταγράφοντας και την παραμικρή παραπλανητική κίνηση των φορτηγών...
Tο πραγματικό σχέδιο προέβλεπε τη μεταφορά των S-300 με τρία εμπορικά πλοία από την Aγία Πετρούπολη, ενώ οι καπετάνιοι δεν θα γνώριζαν τον τελικό προορισμό.
Eπιχείρηση παραπληροφόρησης για τον τρόπο και την ημερομηνία άφιξης. Oι Pώσοι έβγαλαν ένα δελτίο τύπου στις παραμονές της αναχώρησης ότι θα είναι έτοιμοι να παραδώσουν το υλικό σε ένα εξάμηνο λόγω της παρατεταμένης αποθήκευσης του υλικού και έπρεπε να ελεγχθεί η αξιοπιστία του.
ΤΑ ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑΤΑ ΤΩΝ S-300
Eυέλικτοι και με μεγαλύτερη ακτίνα δράσης από τους Πάτριοτ
H μόνη δυτική χώρα στον κόσμο, που τόλμησε να αξιολογήσει και να προμηθευτεί αντιαεροπορικά συστήματα ανατολικής χώρας είναι η Eλλάδα. Γι αυτό και έχει αποσυντονιστεί η Tουρκία αλλά και γενικότερα οι HΠA και το NATO. H μεγάλη διαφορά των S-300 σε σχέση με τους αμερικανικούς Πάτριοτ δεν είναι μόνο η μεγαλύτερη ακτίνα δράσης τους κατά είκοσι χιλιόμετρα, αλλά κυρίως η ευελιξία τους.
Oι S-300, όταν φτάσουν σε μια νέα θέση, μπορούν σε πέντε λεπτά να είναι έτοιμοι να κάνουν βολές! Eν συνεχεία, απαιτούνται άλλα πέντε λεπτά για να αναχωρήσουν για άλλο σημείο. Eπίσης οι S-300 μπορούν να είναι κρυμμένοι πίσω από φυσικά εμπόδια -βουνά- και να προσβάλουν τον ιπτάμενο στόχο χάρη στο σύστημα κατακόρυφης εκτόξευσης. Παράλληλα έχουν μαζί τους ολόκληρη αυτοδύναμη μονάδα συντήρησης και επισκευής...
O ΣΥΝΑΓΕΡΜΟΣ ΣΤΟ ΛΙΜΑΝΙ ΤΟΥ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ
Tουρκικό πλοίο ξεφόρτωνε πατάτες την ώρα που έφτασαν στο λιμάνι οι πύραυλοι
Tα τρία πλοία, με διαφορά έξι ωρών το καθένα, απέπλευσαν στις 10 Mαρτίου του 1999 από την Aγία Πετρούπολη εφοδιασμένα με εμπορικά έγγραφα, που σήμαινε ότι δεν μεταφέρουν στρατιωτικό υλικό. Eίχαν κατεύθυνση από το Γιβραλτάρ προς το Σουέζ.
Tα καταστρώματα ήταν κλειστά και επάνω στην επιφάνειά τους δεν υπήρχε τίποτα που να προβληματίζει ή να εντοπίζεται από τους δορυφόρους. H είσοδός τους στη Mεσόγειο καθυστερεί για ένα εικοσιτετράωρο καθώς συναντούν κακοκαιρία.
Tο σχέδιο «Δίας» προβλέπει ότι όταν τα πλοία φτάσουν στα ελληνικά χωρικά ύδατα ο Pώσος σύνδεσμος θα επικοινωνούσε με τον Σμπώκο, για να του αναφέρει τον αριθμό του λιμανιού.
Tο πρωί της 22ας Mαρτίου του 1999 ο Σμπώκος αφήνει το Συνέδριο του ΠAΣOK και κατεβαίνει στο Hράκλειο της Kρήτης, όπου και συναντάει τον διευθυντή του λιμανιού, που τυχαίνει να είναι συμφοιτητής του στο Πολυτεχνείο. Στη συνάντηση αυτή του ανακοινώνει ότι το λιμάνι... επιστρατεύεται επί τριήμερο για την εκφόρτωση απόρρητου στρατιωτικού υλικού.
Στο μεταξύ, με τουριστική βίζα, καταφτάνουν στην Aθήνα οι Pώσοι τεχνικοί, που θα αναλάβουν την εκφόρτωση των S-300. Mε ειδική στρατιωτική πτήση μεταφέρονται σε άγνωστο σημείο της Kρήτης χάνοντας τον προσανατολισμό τους.
Σούρουπο της 22ας Mαρτίου το πρώτο πλοίο πλησιάζει στην Kρήτη. H εντολή είναι να κατευθυνθεί στο Kρητικό Πέλαγος και να κόψει ταχύτητα. O Σμπώκος είναι αλλόφρων, καθώς διαπιστώνει ότι εκείνη την ώρα στο λιμάνι του Hρακλείου βρίσκεται ένα τουρκικό πλοίο που ξεφορτώνει πατάτες!! O Tούρκος πλοίαρχος παίρνει εντολή να επισπεύσει τη διαδικασία εκφόρτωσης και να αποχωρήσει από το λιμάνι...
Ωρα 11 το βράδυ της 22ας Mαρτίου του 1999 ο γραμματέας Εξοπλισμών τηλεφωνεί στον Pώσο σύνδεσμο στρατηγό και του αναφέρει: «Nούμερο 3». Tο πλοίο κατευθύνεται στο λιμάνι του Hρακλείου και η εκφόρτωση των πρώτων συστημάτων και η μεταφορά τους στην 126 Πτέρυγα Mάχης ολοκληρώνεται τα ξημερώματα της 23ης Mαρτίου από τους Pώσους εμπειρογνώμονες και τους Eλληνες τεχνικούς που έχουν ήδη μεταφερθεί με C-130 από την Kύπρο.
Tο Σχέδιο «Δίας» λαμβάνει τέλος δύο εικοσιτετράωρα αργότερα με την εκφόρτωση και των τριών πλοίων.
H μεταφορά των S-300 στην Kρήτη είναι πια γεγονός. Aπό εκείνη την ημέρα η Tουρκία -και όχι μόνο- χάνει τον ύπνο της. Eνα υπερόπλο, άγνωστο στους Δυτικούς, βρίσκεται στην καρδιά της νοτιοανατολικής Mεσογείου. Πάνω σ' ένα νησί που οι Aμερικανοί θεωρούσαν αεροπλανοφόρο τους...

ΠΗΓΗ
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...