₪ ₪ ₪ ₪ ₪ ₪ ₪ ₪ ₪ ₪ ₪ ₪ ₪ ₪ ₪ ₪ ₪ ₪ ₪ ₪ ₪ ₪ ₪

*Άνθρωποι και κυβερνήσεις ποτέ δεν διδάχτηκαν τίποτα από την Ιστορία, ούτε ποτέ καθόρισαν την δράση τους επάνω σε αλήθειες και αρχές στηριγμένες σ' αυτήν *
(Χέγκελ)
*Η ιστορία είναι θεματοφύλακας μεγάλων πράξεων, μάρτυρας του παρελθόντος, παράδειγμα και δάσκαλος για το παρόν και μεγάλος σύμβουλος για το μέλλον.*
(Μιγκέλ Ντε Θερβάντες)
*Την ιστορία μελέτα παιδί μου, γιατί έτσι όχι μόνο τον εαυτό σου και τη ζωή σου θα κάμεις ένδοξη και χρήσιμη στην ανθρώπινη κοινωνία, αλλά και το μυαλό σου οξυδερκέστερο και διαυγέστερο.*
(Ιπποκράτης)
Όποιος ξεχνάει την ιστορία του είναι υποχρεωμένος να την ξαναζήσει*. (Σανταγίανα Ισπανός Φιλόσοφος)

Δευτέρα, 30 Ιανουαρίου 2012

ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΩΝ ΙΜΙΩΝ ΤΟΥ ΚΩΝ. Α. ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ

Πατήστε κάτω για fullscreen

ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΩΝ ΙΜΙΩΝ ΤΟΥ ΚΩΝ. Α. ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ

Κυριακή, 29 Ιανουαρίου 2012

ΕΝΑ ΣΠΑΝΙΟ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ. ΒΙΝΤΕΟ. Η ΚΗΔΕΙΑ ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΗ ΜΕΤΑΞΑ ΣΤΗΝ ΠΟΛΕΜΙΚΗ ΑΘΗΝΑ

Ντυμένος με πολιτική ενδυμασία, με το σήμα της Ε.Ο.Ν στο πέτο του και με γυμνό το ξίφος του Στρατηγού, όπως είχε ο ίδιος εκφράσει παλαιότερα την επιθυμία του, τοποθετήθηκε νεκρός, μαζί με ένα εικόνισμα της Μεγαλόχαρης της Τήνου, ο Εθνικός Κυβερνήτης Ιωάννης Μεταξάς.

Με το φέρετρο επί κηλίβαντος τηλεβόλου, που εσύρετο από τρακτέρ, μετεφέρθη η σωρός του Κυβερνήτου, το σκοτεινό εκείνο βροχερό δειλινό, μέσα σε ατμόσφαιρα βαθύτατης οδύνης του κόσμου και πάνδημο πένθος. Λαός και Στρατός, νέοι και γέροι, ακολουθούσαν τον Αρχηγό τους πορευόμενο την Μακαρίαν Οδόν, προς στην τελευταία του κατοικία, στον απέριττο οικογενειακό του τάφο του Α' Νεκροταφείου.




Stoxos.gr

1929-1934: Τσουνάμι αυτοκτονιών την εποχή του... κραχ


thumb

Λοιπόν, το θέµα δεν προσφέρεται για πλάκα… Μόνο µια φράση ταιριάζει στις σηµερινές «ιστορίες… ελληνικές», αυτή που λέει και το τραγουδάκι «πάµε σαν άλλοτε»… και αυτό γιατί, µε βάση επίσηµα στοιχεία, οι αυτοκτονίες στην Ελλάδα έχουν πολλαπλασιαστεί.
Σύµφωνα µάλιστα µε στοιχεία της Ελληνικής Αστυνοµίας, ο αριθµός των αυτοκτονιών σε σχέση µε το 2009 έχει αυξηθεί κατά 2 5%, ενώ σε σχέση µε τα προ του 2009 χρόνια κατά 40%!!!
Οι περισσότεροι επιστήµονες το λένε καθαρά: η τροµακτική αύξηση στα χρόνια µας οφείλεται κυρίως στην οικονοµική κρίση. Για να είναι σαφές τι συµβαίνει, µπορούµε να ανατρέξουµε στις επιπτώσεις που είχε στη χώρα µας η προηγούµενη µεγάλη οικονοµική κρίση, πριν από 80 χρόνια (1929-1934), τότε που δυστυχώς υπήρξε και πάλι ένα «τσουνάµι» αυτοκτονιών που έτειναν να πάρουν «επιδηµικόν χαρακτήρα», όπως σε ολόκληρη την Ευρώπη.
Το φαινόµενο λοιπόν έπληξε και τη χώρα µας σε πόλεις όπως Αθήνα, Πειραιά, Θεσσαλονίκη, Πάτρα, Πύργο και Δράµα, όπου η µία µετά την άλλη οι µικρές επιχειρήσεις και οι µικρές τράπεζες έριχναν «κανόνι» και τα µικρά µαγαζιά έκλειναν. Οι αυτοκτονίες «διά λόγους οικονοµικούς» αυξήθηκαν στα µέσα του 1929 και συνεχίζονταν, µε αυξηµένους ρυθµούς, µέχρι και το 1934.
Μόνο στην Αθήνα το 1931 σηµειώθηκαν 152 απόπειρες αυτοκτονιών, εκ των οποίων θανατηφόρες ήταν οι 44. Στο µεγαλύτερο µέρος τους οι απόπειρες των ενηλίκων (στη συντριπτική τους πλειονότητα από άνδρες) οφείλονταν σε οικονοµικές δυσχέρειες.
Ο Πειραιώτης αλευροβιοµήχανος Δ. Σταματίου, έχοντας επενδύσει µεγάλα ποσά σε νέα µηχανήµατα και έχοντας προαγοράσει µεγάλες ποσότητες πρώτων υλών σε υψηλές τιµές, επισκέφθηκε τον κυλινδρόµυλό του (Δραγατσανίου και Πλούτωνος) και µπήκε στο γραφείο του, όπου αυτοκτόνησε. Τον ίδιο δρόµο διάλεξε και ο 67χρονος Κωνσταντινουπολίτης Κ. Σοφάρογλου, ο οποίος κατόρθωσε - κυριολεκτικά - να κόψει τον λαιµό του µε ξυράφι!
Ο 45χρονος δερµατέµπορος Λάμπρος Λαμπρίδης αυτοκτόνησε στου Φιλοπάππου γράφοντας: «Δεν µπορώ να ζήσω στη σηµερινή κοινωνία, της οποίας έµβληµα είναι “Ο θάνατός σου η ζωή µου”».
Ένα από τα τραγικότερα περιστατικά καταγράφεται στη Βέροια, όπου για λόγους οικονοµικούς ένας πρώην εφέτης Ανδριανουπόλεως, ο οποίος εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα ιδρύοντας βιοµηχανία, σκότωσε τα τρία παιδιά του και στη συνέχεια αυτοκτόνησε.
Είναι ίσως χαρακτηριστικό το γεγονός ότι µόνο σε µία ηµέρα, στις 15 Μαρτίου 1932, αυτοκτόνησαν πέντε άνθρωποι στην Αθήνα και τον Πειραιά. Όλοι αυτοκτόνησαν µε περίστροφα, πλην ενός που πνίγηκε στο Φάληρο.
Πρώτος έθεσε τέρµα στη ζωή του ο 63χρονος υποστράτηγος εν αποστρατεία Δημήτριος Ρικάκης, ο οποίος λόγω της οικονοµικής κρίσης είχε καταστεί µελαγχολικός, ιδιαίτερα διότι αναγκαζόταν να ενισχύεται οικονοµικά από τον γιο του που ήταν ήδη συνταγµατάρχης εν αποστρατεία. Δεύτερος αυτοκτόνησε ο 31χρονος χρηµατοµεσίτης Παύλος Πηγαδιώτης, ο οποίος, επειδή είχαν απαγορευτεί οι χρηµατιστηριακές πράξεις στην ελεύθερη αγορά, είχε αναγκαστεί να 'φ εργάζεται ως παραγγελιοδόχος. Ωστόσο, η οικονοµική του κατάσταση επιδεινωνόταν και αναγκάστηκε να υποθηκεύσει τη διώροφη κατοικία της γυναίκας του. Μόλις το έµαθαν οι συγγενείς της γυναίκας του, τον επιτίµησαν µε ιδιαίτερα προσβλητικό τρόπο και εκείνος κλείστηκε στο δωµάτιό του και αυτοκτόνησε. Για τους ίδιους λόγους αυτοκτόνησε και ο 50χρονος εργολάβος Μηνάς Σιγάλας, «βληθείς διά σφαίρας περιστρόφου εις τον δεξιόν κρόταφον». Όσο για τον 61χρονο Μικρασιάτη Αναστάσιο Αθετσόπουλο, προτίµησε να πνιγεί στο Φάληρο και το πτώµα του εκβράστηκε µπροστά από το ξενοδοχείο «Ακταίον». Τελευταία αυτοκτονία εκείνης της ηµέρας ήταν της 20χρονης υπηρέτριας Ειρήνης Τριχά, η οποία, πέραν των οικονοµικών, φέρεται πως αντιµετώπιζε και… ερωτικά προβλήµατα.

«Πεθαίνω» από πείνα...

Στις δεκάδες αυτοκτονίες της κρίσης, οι οποίες συνεχίστηκαν και το 1934, χάθηκαν «επώνυµοι» αλλά και άνθρωποι της καθηµερινότητας. Ανάµεσά τους, για λόγους πάντα οικονοµικούς, και ένας από τους κοσµικούς της ελληνικής πρωτεύουσας, ο διπλωµατικός υπάλληλος Γεώργιος Σακελλαρίδης, αλλά και ο πιο γνωστός ανταποκριτής αµερικανικών εφηµερίδων στην Αθήνα.
Ο Σάλμον ήταν επί 15ετία στην Ελλάδα, έχοντας συµβόλαιο µε την ελληνική κυβέρνηση για να προωθεί τον ελληνικό τουρισµό στα αµερικανικά έντυπα. Το συµβόλαιο ακυρώθηκε, αποζηµίωση δεν του δόθηκε, ενώ σταµάτησε την έκδοσή του και το αµερικανικό «Νέον Βήµα», του οποίου ήταν ανταποκριτής. Δεν είχε να ζήσει οπότε έδωσε τέλος στη ζωή του µέσα στο ξενοδοχείο «Μεγάλη Βρετανία», όπου διέµενε.
Ο 35χρονος Νικόλαος Σιγάλας, ο οποίος είχε χρεωθεί για να φτιάξει ένα γκαράζ στην πλατεία Κάνιγγος, δεν µπορούσε να τα βγάλει πέρα και «βούτηξε» από το παράθυρο. Ο 24χρονος Κωνσταντίνος Κοτσοβός αυτοκτόνησε γιατί δεν µπορούσε πλέον να εξασφαλίσει τα χρήµατα που χρειαζόταν για να παντρευτεί την αγαπηµένη του, ενώ αποπειράθηκε να αυτοκτονήσει και η περίφηµη για την εποχή της Ελληνορωσίδα µπαλαρίνα Τώνη, επειδή δεν µπορούσε να θρέψει τα δύο παιδιά της.
Συγκλονιστικό ήταν και το σηµείωµα που άφησε πίσω του ένας υπερήφανος Ηπειρώτης, ο Α. Μπουτσούλης, το 1933: «Αυτοκτονώ γιατί εδώ και δύο μήνες δεν είχα δουλειά και γύριζα στους δρόμους σαν αλήτης. Για να μην πεθάνω απ’ την πείνα απεφάσισα να αυτοκτονήσω»… Πάντως, «ανθεκτικοί» στην κρίση φάνηκαν οι µεγάλοι Έλληνες κεφαλαιούχοι. Δεν σηµειώθηκε αυτοκτονία κανενός µέλους από τις λίγες οικογένειες που συγκέντρωναν το συντριπτικό µέρος του ελληνικού πλούτου.
Εκείνη η οικονοµική κρίση πρόσθεσε ένα ακόµη θύµα. Ήταν ο 38χρονος συµπαθής και γνωστός επιχειρηµατίας και βιοµήχανος Μιχαήλ Φινόπουλος. Είχε επενδύσει τα κεφάλαια και τις οικονοµίες του, αλλά και της γυναίκας του, στο Χρηµατιστήριο, το οποίο όµως έκλεισε. Τότε ο Φινόπουλος βρέθηκε «ανοιχτός» µε το ποσόν των πέντε εκατοµµυρίων δραχµών. Μπήκε λοιπόν στο πλοίο της γραµµής για την Κρήτη και «φουντάρισε» στο φουρτουνιασµένο πέλαγος…

Η ιστορία αυτή έχει δημοσιοποιηθεί από τον ιστορικό ερευνητή και δημοσιογράφο Λευτέρη Σκιαδά στην εφημερίδα «ΜΙΚΡΟΣ ΡΩΜΗΟΣ».
νww. mikros-romios.gr.
Tηλ.: 210-3426833

Παρασκευή, 27 Ιανουαρίου 2012

Έλληνας ο εθνικός συγγραφέας της Ιαπωνίας.





Ο εθνικός συγγραφέας της Ιαπωνίας είναι έλληνας!!! Λευκάδιος Χέρν ή Γιακομο Κουιζίμι. Τον χαρακτήρισαν 'ο Παπαδιαμάντης της Άπω Ανατολής '. Στη γεννέτειρά του τη Λευκάδα, η προτομή του Λευκάδιου Χέρν βρίσκεται από το 1985 στο πάρκο των ποιητών- δίπλα στον Α. Βαλαωρίτη και τον Α. Σικελιανό. Επίσης ο δρόμος στο σπίτι που γεννήθηκε στο κέντρο της πόλης έχει το όνομα του(στα Ελληνικά και στα ιαπωνικά) ενώ οι Πολιτιστικές ανταλλαγές με το Σιντσουκο στο Τόκιο(η πόλη που πέθανε) και την Λευκάδα συνεχίζονται.

Η ιστορία του Λευκάδιου Χέρν μοιάζει με παραμύθι και γι΄αυτο έχει γίνει σίριαλ το 1987 στην ελληνική τηλεόραση με πρωταγωνιστή τον Τζορτζ Τσακίρη. Μάλιστα στο βιογραφικό μυθιστόρημα Ή Οδύσσεια του Λευκάδιου Χερν',ο
συγγραφέας Τζόναθαν Κόλτ τον αποκαλεί 'περιπλανώμενο φάντασμα'.

Ο Λευκάδος Χέρν γεννήθηκε στην Λευκάδα τον Ιούνιο του 1850. Μητέρα του
ήταν η Ρόζα Κασιμάτη. μια 25χρονη κοπέλα από τα Κύθηρα. Πατέρας του, ο Ιρλανδός ταγματάρχης Τσαρλς Χερν, ο οποίος υπηρετούσε ως στρατιωτικός γιατρός στα κατεχόμενα τότε από τους Βρετανούς, Ιόνια.

Ο Χέρν μετακλήθηκε στο Δουβλίνο το 1852 κι΄ έφυγε μαζί με την γυναίκα του και το δίχρονο αγόρι του. Σε ηλικία 4 χρόνων ο μικρός Λευκάδιος βρέθηκε χωρίς γονείς αφού ο πατέρας του πήγε να υπηρετήσει στις Ινδίες και η μητέρα του επέστρεψε στην Ελλάδα αφήνοντας τον υπό την κηδεμονία της θειας του.
Σε ηλικία 19 ετών αναγκάστηκε να μεταναστεύσει στην Αμερική και δημιούργησε όνομα ως δημοσιογράφος και συγγραφέας αφηγημάτων για τους θρύλους και τις παραδόσεις διαφόρων λαών.

Στη νέα Ορλεάνη θα γράψει μερικά από τα καλύτερα του έργα. την ΄Τζίτα΄, τα Σκόρπια φύλλα των ξένων φιλολογιών', ΄Τα κινέζικα Φαντάσματα'. Μετά από διάφορες (έχασε το ένα του μάτι σε ατύχημα το 1890 δέχθηκε πρόταση να επισκεφθεί την Ιαπωνία και να δημοσιεύσει τις ταξιδιωτικές του εντυπώσεις.

Διδάσκει αγγλικά σε ένα κολέγιο της Ματσούε μέχρι να διοριστεί καθηγητήςτης αγγλικής φιλολογίας στο Αυτοκρατορικό Πανεπιστήμιο του Τόκιο. Ερωτεύεται τη Σέτσου Κουιζίμι, κόρη ενός Σαμουράι. Υιοθετεί μάλιστα το όνομα της συζύγου του και από Λευκάδιος Χέρν ονομάζεται Κουιζίμι Γιάκουμο που σημαίνει'το μέρος όπου γεννιούνται τα σύννεφα'. Στην Ιαπωνία ο Λευκαδιος Χερν έζησε τα 14 τελευταία χρόνια της ζωής του. Έγινε ο εθνικός συγγραφέας της Ιαπωνίας.
Ο Χερν κατέγραψε μια άλλη Ιαπωνία, των θρύλων των Σαμουράι και των παραδοσιακών αξιών. Χαρακτηρίσθηκε ως ο αυθεντικότερος ερμηνευτής της Ιαπωνίας στη Δύση ενώ το βιβλίο του 'Ματιές στην άγνωστη Ιαπωνία'
διδάσκονταν σε όλα τα σχολεία της χώρας επί δεκαετίες. Τα βιβλία του είναιπεριζήτητα, 8 μουσεία υπάρχουν προς τιμήν του σε όλη την Ιαπωνία ενώ το άγαλμα του ξεχωρίζει στην κεντρική πλατεία του Τόκιο και μνημεία έχουν στηθεί σε κάθε γωνία τις Ιαπωνίας από όπου πέρασε.

Πέθανε ξαφνικά τον Σεπτέμβριο του 1904 και μέχρι την τελευταία του στιγμή δεν έπαψε να υπερηφανεύεται για την ελληνική καταγωγή του. Άφησε πίσω του ένα ογκώδες συγγραφικό έργο από βιβλία και πανεπιστημιακές παραδόσεις που περιλαμβάνονται στην ιαπωνική έκδοση των 27 τόμων του έργου του. Σ'αυτό προβάλλει την Ιαπωνία με ιδανικό τρόπο, παρουσιάζοντας στη Δύση μιαν άγνωστη ως τότε χώρα, η οποία ακριβώς την εποχή εκείνη προσπαθούσε να πλησιάσει το πρότυπο ενός δυτικού κράτους. Στα βιβλία του περιλαμβάνει όχι μόνο περιγραφές τοπίων και ηθών, αλλά και μεταγραφές μύθων, μελετήματα γύρω από τα δύο κυριότερα θρησκευτικά ρεύματα της Ιαπωνίας (σιντοϊσμού καιβουδισμού), και ακόμη ιστορικές, κοινωνικές και καλλιτεχνικές αναλύσεις.
Για τον Λευκάδιο Χερν, ώς σήμερα έχουν εκδοθεί περισσότερες από 30 βιογραφίες και έχουν δημοσιευθεί δύο βιβλιογραφίες στις οποίες περιλαμβάνονται περισσότερα από 1.000 λήμματα άρθρων και βιβλίων που αναφέρουν το όνομά
του.

INFO:http: //www. trussel. com/f_hearn. htm

Βιβλία του Λευκάδιου Χερν στα ελληνικά:
ΕΝΤΟΣ ΤΟΥ ΚΥΚΛΟΥ ΤΩΝ ΨΥΧΩΝ, μεταφρ. Χαλικιάς Σωτήρης, Ινδικτος, 1999, 285 σελ.
Η ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΧΡΥΣΑΝΘΕΜΩΝ, μετάφρ. Καλαμαντής Γιώργος Κ., Κέδρος, 1998, 368σελ.
ΙΑΠΩΝΙΚΟΙ ΘΡΥΛΟΙ, μεταφρ. Νικητοπούλου Μαριάννα, εικονογράφηση Αραποστάθη
Ηλέκτρα, Σιδέρης Ι., 150 σελ.
ΚΑΪΝΤΑΝ, Σμυρνιωτάκης, 1996, 96 σελ.
ΚΕΙΜΕΝΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΑΠΩΝΙΑ, Χαλικιάς Σωτήρης, Ίνδικτος, 1997, 444 σελ.
ΟΛΕΘΡΟΣ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ, μετάφρ. Καλονάρος Πέτρος, Gutenberg, 1991,
ΤΟ ΑΓΟΡΙ ΠΟΥ ΖΩΓΡΑΦΙΖΕ ΓΑΤΕΣ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ, μετάφρ. Βουκελάτου Δώρα,
Εστία, 2000, 61 σελ.

Βιβλία για το Λευκάδιο Χερν
Ο ΑΛΛΟΣ ΛΕΥΚΑΔΙΟΣ ΧΕΡΝ, Κλαίρη Παπασταύρου, Παπαζήση, Αθήνα, 2002, σελ.
259

ΠΗΓΗ

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...