₪ ₪ ₪ ₪ ₪ ₪ ₪ ₪ ₪ ₪ ₪ ₪ ₪ ₪ ₪ ₪ ₪ ₪ ₪ ₪ ₪ ₪ ₪

*Άνθρωποι και κυβερνήσεις ποτέ δεν διδάχτηκαν τίποτα από την Ιστορία, ούτε ποτέ καθόρισαν την δράση τους επάνω σε αλήθειες και αρχές στηριγμένες σ' αυτήν *
(Χέγκελ)
*Η ιστορία είναι θεματοφύλακας μεγάλων πράξεων, μάρτυρας του παρελθόντος, παράδειγμα και δάσκαλος για το παρόν και μεγάλος σύμβουλος για το μέλλον.*
(Μιγκέλ Ντε Θερβάντες)
*Την ιστορία μελέτα παιδί μου, γιατί έτσι όχι μόνο τον εαυτό σου και τη ζωή σου θα κάμεις ένδοξη και χρήσιμη στην ανθρώπινη κοινωνία, αλλά και το μυαλό σου οξυδερκέστερο και διαυγέστερο.*
(Ιπποκράτης)
Όποιος ξεχνάει την ιστορία του είναι υποχρεωμένος να την ξαναζήσει*. (Σανταγίανα Ισπανός Φιλόσοφος)

Τρίτη, 3 Μαΐου 2011

Ο Έλληνας που έγινε Πρωθυπουργός για... ΜΙΑ μόνο ημέρα.

ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΗΣ
(1862-1949)

ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΗΣ <br>(1862-1949)
ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΜΙΑ ΜΕΡΑ

Του Β. Αντωνίου

Υπάρχει ένας Έλληνας που έγινε Πρωθυπουργός για... ΜΙΑ μόνο ημέρα!! Κι αυτός είναι ο στρατηγός Αναστάσιος Χαραλάμπης.από την Νωνάκριδα του Δήμου Ακράτας.
Ο Αναστάσιος Χαραλάμπης, (1862-1949) ορκίστηκε Πρωθυπουργός στην εποχή των δραματικών περιπετειών της Χώρας μας του 1922 διαδεχόμενος το Νικόλαο Τριανταφυλλάκο και παρέδωσε την επόμενη ημέρα, στον Σωτήριο Κροκιδά

Γόνος της γνωστής οικογένειας των Αγωνιστών του '21, ο Αναστάσιος Χαραλάμπης γεννήθηκε στη Ζαρούχλα το 1862 και μετά τις γυμνασιακές σπουδές του εντάχθηκε στο στρατιωτικό σώμα.
Έλαβε μέρος στον "ατυχή πόλεμο του 1897" και δέκα χρόνια αργότερα, το 1907, έγραψε μαζί με τον μετέπειτα αντιστράτηγο Κ. Nίδερ το περίφημο βιβλίο "Ιστορικό Υπόμνημα περί του Oργανισμού του Τακτικού Στρατού της Ελλάδος (από το 1821 )", με το-οποίο αποκάλυπτε τις αδυναμίες των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων και επρότεινε τις αναγκαίες λύσεις, πολλές από τις οποίες υιοθέτησαν οι ηγέτες της Επανάστασης του 1909..

Στη συνέχεια, ολοκλήρωσε τις στρατιωτικές του γνώσεις στην Γαλλία και στην Ανωτέρα Σχολή Πολέμου (1910-1912) και μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα ανέλαβε ως Επιτελάρχης της I Μεραρχίας (Μακεδονίας) και κατόπιν της VI Μεραρχίας (Ηπείρου). Ακολούθησε η ανάδειξή του στη θέση του Διευθυντή Πυροβολικού στο Υπουργείο Στρατιωτικών το 1914 και τρία χρόνια αργότερα, το 1917, στη θέση του Υπουργού Στρατιωτικών (Αμύνης), από τις 26 Απριλίου έως τις 14 Μαΐου, στην κυβέρνηση του Αλέξανδρου Ζαΐμη.

Με δική του αίτηση παραιτήθηκε από το Στράτευμα το 1918, ενώ είχε προαχθεί σε Αντιστράτηγο και κατείχε τη θέση του Διοικητή του Β' Σώματος Στρατού. Ανακλήθηκε όμως, το 1922 και επέστρεψε στην ενεργό στρατιωτική ζωή. Εποχή κατά την οποία οι τραγικές συνέπειες της Μικρασιατικής Καταστροφής δημιουργούσαν τις προϋποθέσεις για την κατάρρευση της κυβέρνησης του Νικολάου Τριανταφυλλάκου και την έκρηξη του επαναστατικού κινήματος των Στ. Γονατά και Νικ. Πλαστήρα στη Χίο και τη Μυτιλήνη. Μέσα στο ασαφές πολιτικό πλαίσιο που είχε δημιουργηθεί, με την παραίτηση από το θρόνο του βασιλιά Κωνσταντίνου Α' (14 Σεπτεμβρίου) και την παραίτηση της κυβέρνησης Ν. Τριανταφυλλάκου, την επομένη ημέρα και ενώ αναμενόταν η άφιξη των επαναστατών στον Πειραιά (15 Σεπτεμβρίου), ο Καλαβρυτινός αντιστράτηγος Αν. Χαραλάμπης εκάλυψε το κενό εξουσίας.

Με δεδομένη την επικράτηση της Επανάστασης, ο Αναστάσιος Χαραλάμπης ορκίσθηκε Πρωθυπουργός στις 16 Σεπτεμβρίου, αλλά την επομένη ημέρα η "Επαναστατική Επιτροπή", για να αμβλύνει τις εντυπώσεις, προώθησε στην Πρωθυπουργική θέση τον Κορίνθιο πολιτικό και μετριοπαθή βενιζελικό Σωτήριο Κροκιδά. Έτσι, στις 17 Σεπτεμβρίου ο Αναστ. Χαραλάμπης παραιτήθηκε από Πρωθυπουργός της χώρας, κερδίζοντας όμως το "ρεκόρ" βραχυβιότητας στην ύπατη θέση.

Λίγους μήνες αργότερα, το 1923, αποστρατεύθηκε λόγω ορίου ηλικίας, αλλά, τέσσερα χρόνια αργότερα και επί Πρωθυπουργίας Αλεξ. Ζαΐμη, το 1927, ανακλήθηκε και πάλι, ως απόστρατος ανώτατος αξιωματικός που δεν είχε λάβει μέρος στην Μικρασιατική Εκστρατεία. Σκοπός της ανάκλησής του, λόγω της αποχής του από τις διχαστικές έριδες, ήταν η τοποθέτησή του στην προεδρία του "Συμβουλίου των Αντιστρατήγων", που θα έκρινε και θα επανέφερε στο Στράτευμα τους Αξιωματικούς που είχαν διωχθεί το 1923,
για τα αντιβενιζελικά φρονήματά τους.

Το 1949 και σε ηλικία 87 ετών, ο συμπαθής, μετριοπαθής και γνώστης των αναγκών του Στρατεύματος και μιας μόνο ημέρας Πρωθυπουργός, ο Αντιστράτηγος Αναστάσιος Χαραλάμπης πέθανε στην Αθήνα.
Όταν η Βουλή τελευταία αποφάσισε να αρχειοθετήσει τους πρωθυπουργούς της Ελλάδος, αναζήτησε απεγνωσμένα μια φωτογραφία του, που δεν μπόρεσε να βρει. Η Βουλή ζήτησε πληροφορίες από το δήμο Καλαβρύτων χωρίς αποτέλεσμα. Αλλά και ο εκδοτικός οίκος Λυγερού, που έχει κυκλοφορήσει πίνακα με φωτογραφίες όλων των μετά το 1821 Πρωθυπουργών της Ελλάδος, αναφέρει μεν το όνομά του, χωρίς όμως την φωτογραφία του, που προσπάθησε αλλά δεν μπόρεσε να τη βρει. Ύστερα από αυτήν την έρευνα ανέλαβε προσωπικά και ανιδιοτελώς ο πραγματικά δαιμόνιος σε παρεμφερή θέματα, φιλίστορας και φιλότεχνος Καλαβρυτινός Αλέκος Δαφαλιάς, γόνος και αυτός μεγάλης και ιστορικής οικογενείας των Καλαβρύτων.

Ο Αλέκος Δαφαλιάς μετά από εντατικές έρευνες ήταν τυχερός και βρήκε την φωτογραφία. Να τι μας διηγήθηκε ο ίδιος:
-Όταν πήρα την απόφαση να ασχοληθώ με το θέμα, σκέφτηκε τον τηλεφωνικό κατάλογο και όλους με το όνομα Χαραλάμπης. Πήρα όλα τα τηλέφωνα, αλλά δυστυχώς χωρίς αποτέλεσμα. Τότε αναζήτησα τον τάφο του. Και τον βρήκα στο Α' Νεκροταφείο Αθηνών, τομέας 5, αριθμ. 723. εκεί άφησα ένα σημείωμα με την ένδειξη : «Όποιος έρχεται στον τάφο αυτό, παρακαλώ να με πάρει τηλέφωνο» και άφησα το τηλέφωνό μου. Πράγματι ύστερα από λίγο καιρό με πήρε τηλέφωνο ο Περικλής Δημητριάδης, εγγονός του Παναγ. Χαραλάμπη, που ήταν πρώτος εξάδελφος του Αναστάσιου Χαραλάμπη, του πρωθυπουργού μιας ημέρας. Έτσι μπόρεσα να βρω τη φωτογραφία του νεκρού. Με επιστολή μου 97-1986 έστειλα δύο φωτογραφίες του Χαραλάμπη στον Παναγιώτη Κανελλόπουλο και εκείνος με τη σειρά του τις έστειλε στην αρμόδια υπηρεσία της Βουλής και με επιστολή του με ημερομηνία 3-8-1986 με πληροφόρησε και μου επιβεβαίωσε την ορκωμοσία του ως πρωθυπουργού και με ευχαρίστησε για την επιτυχία μου αυτή».

Ο Αλ. Δαφαλιάς μας διηγείται και το εξής περιστατικό :
« Στο τέλος 1986, ο ζωγράφος Χρήστος Μπάκας, έκανε έκθεση των 94 πρωθυπουργών στο Πνευματικό Κέντρο Ρουμελιωτών. Επισκέφθηκα και εγώ την έκθεση και διαπίστωσα ότι δεν υπήρχε η φωτογραφία του Χαραλάμπη. Σε ερώτησή μου γιατί δεν υπάρχει η φωτογραφία του Χαραλάμπη, μου είπε ότι τη ζήτησε από τη Βουλή και το Δήμο και του είπαν ότι δεν υπάρχει ούτε στη Βουλή ούτε στο Δήμο. Του είπα το περιστατικό και του έδειξα την επιστολή του Παν. Κανελλόπουλου. Σε μια στιγμή γυρίζει και μου λέει: «Αληθεύει ότι τη φωτογραφία τη βρήκες στο Νεκροταφείο;» Του λέω Ναι. Αγριεύει και μου λέει: « Και δεν σε τίμησε η Ακαδημία; Έσωσες την τιμή του έθνους. Εάν εγώ κάνω εκθέσεις στο εξωτερικό, πώς θα εμφανισθώ χωρίς τη φωτογραφία του Χαραλάμπη;». Ο Αλέκος Δαφαλιάς είναι αξιοπρεπής, έμπειρος, και δραστήριος, φιλίστορας και αθεράπευτα πατριώτης και του αξίζουν θερμότατα συγχαρητήρια και γι'αυτό και για πολλές άλλες ακόμα προσπάθειές του.

Στην «Αυγή Πύργου» της 30,8,93 σε άρθρο του με τίτλο
«ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΗΣ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ» ο Διον. Πανούτσος αναφέρει:
Το πιστεύετε;
Ναι, και είναι αλήθεια όταν έγινε πρωθυπουργός στην Ελλάδα ο Αναστάσιος Χαραλάμπης από τη Ζαρούχλα Νωνάκριδος του Δήμου Ακράτας , που είχε γεννηθεί το 1862 και πέθανε το 1949. Διετέλεσε δε Πρωθυπουργός από 16,9,1922 έως 17,9,1922. Αλλά ας δούμε πώς :
Παρέστη, ως συνήθως παρατηρείται εις την χώραν μας, ανάγκη κάποιος από τους τότε «καταλλήλους» να αναλάβη την διακυβέρνησιν της χώρας, δηλάδη να γίνη Πρωθυπουργός.

Έτσι λοιπόν, επέλεξαν οι τότε ισχυροί τον αείμνηστον εν λόγω Αναστάσιον Χαραλάμπη, ο οποίος επαρουσιάσθη στα Ανάκτορα την 16,9,1922 και ορκίστηκε. Αλλά την επομένην 17,9,1922 παραιτήθηκε διότι - όπως βλέπω στο βιβλίο που έχει τίτλο «Ιστορικά» και που το έχω μπροστά μου - τα γεγονότα δεν έγιναν στην συνεδρίαση της Βουλής, αλλά στις σκάλες της Βουλής, όπου ανέβαινε ο μοίραρχος Φρούραρχος της Βουλής.
Τον άκουσε να λέει :
Αυτόν θα ορκίσει ο Βασιλεύς Πρωθυπουργό;
Και συνέχισε :
Πώς περπατάει έτσι; Δεν είναι καθόλου συμπαθητικός.

Τ'άκουσε ο Χαραλάμπης που σε λίγο θα γινόταν Πρωθυπουργός και του είπε:
-Γιατί κύριε Φρούραρχε λέτε αυτά; Με ξέρετε; Είσθε ψυχολόγος;
Πήγε λοιπόν στη Βουλή, την κανονισμένη ημέρα και ώρα, που γινόταν τότε αμέσως μετά την ορκωμοσία και αντί να εξαγγείλει το κυβερνητικό πρόγραμμα, είπε:
Κύριοι, επειδή όταν ερχόμουν στη Βουλή και συγκεκριμένως καθ'ον χρόνον ανηρχόμην την κλίμακα αυτής, ήκουσα από τον κ. Φρούραρχον δυσμενή σχόλια δια το άτομόν μου, ήτοι ότι δεν βαδίζω κανονικά ως καλός στρατιώτης κλπ.

Δια τους λόγους αυτούς παραιτείται η κυβέρνησίς μου κι εγώ προσωπικώς. Υποβάλλω κι εγγράφως την παραίτησίν μου. Και παραιτήθηκε.
ΑΥΤΑ έγιναν την 16,9,1922, και το εν λόγω γεγονός με αναγκάζει να παραλληλίσω την συμπεριφοράν των πολιτικών με την τοιαύτην όλων ανεξαιρέτως των σημερινών πολιτικών.
Την αλήθειαν των κρίσεών μου γύρω από την συμπεριφοράν και των πολιτικών, ας την κρίνει ο αναγνώστης.

ΠΗΓΗ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλούμε τα σχολιά σας να ειναι περιεκτικά και ευπρεπή. Για την καλύτερη επικοινωνία δώστε ψευδώνυμο.
Προτιμάτε την ελληνική γραφή κι όχι την λατινική (κοινώς greeklish).Υβριστικά και μη ευπρεπή σχόλια θα διαγράφονται ή δεν θα δημοσιεύονται.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...