₪ ₪ ₪ ₪ ₪ ₪ ₪ ₪ ₪ ₪ ₪ ₪ ₪ ₪ ₪ ₪ ₪ ₪ ₪ ₪ ₪ ₪ ₪

*Άνθρωποι και κυβερνήσεις ποτέ δεν διδάχτηκαν τίποτα από την Ιστορία, ούτε ποτέ καθόρισαν την δράση τους επάνω σε αλήθειες και αρχές στηριγμένες σ' αυτήν *
(Χέγκελ)
*Η ιστορία είναι θεματοφύλακας μεγάλων πράξεων, μάρτυρας του παρελθόντος, παράδειγμα και δάσκαλος για το παρόν και μεγάλος σύμβουλος για το μέλλον.*
(Μιγκέλ Ντε Θερβάντες)
*Την ιστορία μελέτα παιδί μου, γιατί έτσι όχι μόνο τον εαυτό σου και τη ζωή σου θα κάμεις ένδοξη και χρήσιμη στην ανθρώπινη κοινωνία, αλλά και το μυαλό σου οξυδερκέστερο και διαυγέστερο.*
(Ιπποκράτης)
Όποιος ξεχνάει την ιστορία του είναι υποχρεωμένος να την ξαναζήσει*. (Σανταγίανα Ισπανός Φιλόσοφος)

Σάββατο, 14 Αυγούστου 2010

Το Βασίλειο της Κύπρου

ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΟΥ ΝΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΤΕΙ ως βασιλιάς της Κύπρου, κι έχοντας προφανώς υπ' όψιν την τελευταία περί Κύπρου απόφαση του Ριχάρδου του Λεοντόκαρδου (δηλαδή να εκχωρηθεί το νησί στον Ερρίκο της Καμπανίας και στο βασίλειο της Ιερουσαλήμ), ο Αμωρύ ντε Λουζινιάν προσήγγισε τον αυτοκράτορα της Φερμανίας Ερρίκο Στ'. Η απόφασή του αυτή φυσικά δεν ήταν καθόλου τυχαία και είχε παρθεί ύστερα και από συμβουλές των ευγενών του.

Ο Γερμανός αυτοκράτορας ήταν, ουσιαστικά, η μοναδική ελπίδα του Αμωρύ για αναγνώρισή του ως βασιλιά της Κύπρου. Το να καταφύγει, βέβαια, στον αυτοκράτορα της Κωνσταντινουπόλεως, ούτε καν μπορούσε να συζητηθεί. Ο Ριχάρδος ο Λεοντόκαρδος, βασιλιάς της Αγγλίας, κι ο Φίλιππος Αύγουστος, βασιλιάς της Γαλλίας, ευνοούσαν τον Ερρίκο της Καμπανίας (που ήταν συγγενής και των δυο). Ιδίως ο Ριχάρδος, που θεωρούσε ακόμη ότι η Κύπρος του ανήκε (δεδομένου ότι ο Γκυ ντε Λουζινιάν δεν είχε ποτέ πληρώσει το υπόλοιπο του ποσού της αγοράς του νησιού -60.000 χρυσά βυζάντια-και δεδομένου ότι η Κύπρος δεν επρονοείτο να κληροδοτηθεί στους συγγενείς του) δε θα δεχόταν να αναγνωρίσει τον Αμωρύ ως βασιλιά.

Αλλά ο Ριχάρδος είχε κρατηθεί στην αιχμαλωσία και, μετά την απελευθέρωσή του, αντιμετώπιζε πολλά προβλήματα στην Αγγλία και τη Γαλλία, αφιέρωσε μάλιστα τα λίγα τελευταία χρόνια της ζωής του σε πολέμους κατά των Γάλλων. Ο Γερμανός αυτοκράτορας Ερρίκος Στ' (1190-1197) ήταν, πρώτα απ' όλα, δηλωμένος εχθρός του 'Αγγλου βασιλιά Ριχάρδου κι είχε μάλιστα κρατήσει τον Ριχάρδο ως αιχμάλωτό του μεταξύ του 1192 και του 1194. Συνεπώς, με εξασφαλισμένη την εύνοια του Γερμανού αυτοκράτορα, ο Αμωρύ δε θα είχε να φοβηθεί από τυχόν αντιδράσεις ή απαιτήσεις του Ριχάρδου. Ο Ερρίκος Στ' βρισκόταν, εξ άλλου, αυτήν την εποχή στο απόγειο της ισχύος του, επιτυγχάνοντας να προσαρτήσει και τη Σικελία. Επί πλέον, σχεδίαζε να ηγηθεί ο ίδιος μιας νέας Σταυροφορίας προς απελευθέρωση των Αγίων Τόπων, οπότε η Κύπρος οπωσδήποτε θα του ήταν ιδιαίτερα χρήσιμη.

Με όλα αυτά τα δεδομένα κατά νουν, ο Αμωρύ αποφάσισε να ζητήσει την αγνώρισή του ως βασιλιά της Κύπρου από το Γερμανό αυτοκράτορα, με αντάλλαγμα να θεωρείται υποτελής σ' αυτόν.

Συνέχεια εδώ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλούμε τα σχολιά σας να ειναι περιεκτικά και ευπρεπή. Για την καλύτερη επικοινωνία δώστε ψευδώνυμο.
Προτιμάτε την ελληνική γραφή κι όχι την λατινική (κοινώς greeklish).Υβριστικά και μη ευπρεπή σχόλια θα διαγράφονται ή δεν θα δημοσιεύονται.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...